ВОСПИТУВАЊЕТО – ПРЕВЕНТИВНА ЗАШТИТА

На сите страни околу нас врие од деца. Не смееме ниту да претпоставиме дека се раѓаат и растат за да станат пијаници, наркомани, дивјаци. Цело време се кажуваат приказни дека треба да се спасуваат луѓето и детските животи, а се уништуваат. Треба да се вложат напори од децата да се изградат достоинствени луѓе. Само тоа е добро дело. Но, тоа дело не се прави со празни зборови, туку со искрено помагање, преку примери од сопствениот живот. Затоа, посебно внимание треба да се посвети на воспитувањето на децата и улогата што ја имаат родителите и воспитувачите во училиштата, во градењето на детскиот карактер.
Воспитувањето е сложена и тешка работа, само додека сакаме да ги воспитуваме своите деца или кој било друг, а да не се воспитуваме себе си. Ако сфатиме дека другите можеме да ги воспитуваме само преку себе, воспитувајќи се себе си, тогаш престанува да биде проблем на воспитувањето и станува проблем на животот: како човекот треба да живее? Не постои начин за воспитување на децата, кој не го опфаќа и воспитувањето на самиот себе. За човек добро да се воспита, не само што треба убаво да живее, туку и да се воспитува себе си, постојано да се усовршува и… ништо од својот живот да не крие пред децата. Родителот треба да постапува така, да мотивите кои го наведуваат на неговите постапки ги сфати и неговиот седумгодишен син, да постапува така да детето никогаш не му рече: “А зошто ти тато тогаш зборуваше едно, а сега правиш или зборуваш сосема друго?” Подобро е децата да ги знаат слабостите од своите родители, отколку да чувствуваат дека нивните родители еден дел од својот живот го кријат од нив, а другиот го покажуваат. Сите тешкотии во воспитувањето произлегуваат токму од тоа што родителите, не само што ги украсуваат своите недостатоци, туку не признавајќи ги за недостатоци, тие недостатоци не ги гледаат или не сакаат да ги видат кај своите деца. Во тоа е сета тешкотија и борба со децата. Децата по својата природа се многу потемелни во своите набљудувања од возрасните и тие често, не покажувајќи го тоа, ги гледаат не само недостатоците кај своите родители, туку и онаа најлоша маана – лицемерието на родителите, и затоа го губат почитувањето кон нив и интересот за советите, кои тие им ги даваат. Вистината е прв и главен услов за активно влијание на духот и затоа, таа е прв услов во воспитувањето. А на човекот да не му биде страшно на децата да им ја покаже вистината за својот живот, треба да направи неговиот живот да биде добар или барем не толку лош.
Децата не се способни да донесуваат објективни проценки за случувањата околу нив и затоа често сметаат дека однесувањето и постапките на нивните родители се беспрекорни, дека и тие така треба да се однесуваат. Ако родителот пие алкохол, тогаш детето ќе донесе погрешен заклучок и ќе смета дека единствено тоа е исправно.
Децата не можеме да ги излажеме, тие се попаметни од нас. Ние сакаме да им докажеме дека сме разумни, а нив тоа воопшто не ги интересира. Тие сакаат само да знаат дали сме чесни, искрени и добри, сочувствителни, дали имаме совест и, за жал, позади нашите напори да изгледаме непогрешливо разумни, гледаат дека од тоа нема ништо. Ако пред детето направиме грешка, ако се занесеме и направиме глупост, обична човечка глупост, дури и лоша постапка и, ако поцрвениме пред детето и признаеме, тоа ќе делува многу повоспитно, отколку кога сме непогрешливи и го принудуваме детето стопати да поцрвени пред нашиот авторитет. Детето е свесно дека сме појаки, поискусни од него и дека секогаш можеме пред него да го сочуваме ореолот на безгрешноста, но тоа знае дека за тоа не треба многу и тоа не ја цени нашата вештина на сокривање на грешките, туку го цени црвенилото, кое без да сакаме ни се појавува на лицето заради срамот и кое ќе му каже за сé што е најубаво во нашата душа. Децата не гледаат на воспитувачот како на разум, туку како на човек. Воспитувачот е првото и најблиското битие кое тие го набљудуваат и прават заклучоци кои покасно ги применуваат во животот. И, колку лицето што воспитува е надарено со поголеми човекови вредности, толку набљудувањата ќе бидат побогати и поплодоносни.
Кога разговараме за воспитувањето, сосема е јасно: зошто родителите ги препуштаат децата на самите себе? Кога детето би го држеле дома, би ги виделе последиците од својот раскалашен живот на сопствените деца. Би се виделе себе си во децата како во огледало. Таткото дома пие вино и ракија за време на ручекот, а синот во кафеана. Го оставаат детето само на себе, далеку од нивните погледи и, го нема веќе огледалото во кое родителите се гледаат.
Секој човек, кој што има какви било проблеми предизвикани од алкохолот – за себе или за член од семејството, како и секој оној, кој сака да им помага на луѓето околу себе да ги надминат последиците предизвикани од алкохолот, нека ги прочитаат моите книги. Алкохолизмот е болест како и секоја друга болест и, само со правилен пристап кон проблемите, тие најлесно можат да се надминат. За сите прашалници во врска со последиците од алкохолот, кои се во вашата глава одговори ќе најдете во моите книги! Контактирајте ме по телефон 075 985 772 и, можете да сметате на мојата помош!

ИЗОПАЧЕН СВЕТ

Секое време се препознава по настаните што го одбележуваат неговиот календар, а за паметење ќе останат само ликовите на оние малкумина кои дале свој придонес за општото добро на човештвото, направиле такви дела, со кои помогнале да се подобри животот и живеењето на што поголем број луѓе. Со минување на времето делата ќе преминат во историјата, а од хероите кои го одбележале ќе остане само споменот за нивните (не) дела. Белег на нашето време, во кое сме принудени да живееме е лицемерието и негрижата за луѓето. Воопшто не е тешко да се дојде до овие сознанија, а токму тоа и беше причината да го напишам овој текст.
Неодамна на една странска телевизија гледав една анкета! Имено, во еден многу голем, прометен супер-маркет во Америка, во одреден период од денот поминаа 1090 луѓе – може слободно да се каже, кремот на општеството. На неколку чекори од влезната врата свиреше млад човек на виолина. Беше со среден раст, сразмерно граден, со виткана коса прекриена од парталавата капулјача што ја имаше на главата, со крупни, плачливи очи, со големи трепки и особено пријатни, милни, напрчени усни. Ги свиреше најубавите композиции од Моцарт, Бетовен, Бах… Никој од луѓето кои непрекинато влегуваа и излегуваа од продавницата не застана да го погледне виолинистот, ниту да фрли некоја паричка во малата кутија што беше поставена пред него. Виолината, на која што свиреше младиот човек беше многу скапа, изработена од светски познати мајстори. Симпатичното момче, облечено во стари, искинати алишта, крај вратата од големата продавница, со голема смиреност и трпение, што се гледаше од неговото лице, на секој нов такт се виткаше како славеј и свиреше композиција по композиција!
Во еден момент една стара, сиромашна женичка застана, потоа внимателно прииде сосема близу, а неговото свирење и причинуваше огромно задоволство. Со затворени очи ги слушаше звуците од виолината, кои навистина беа извонредни, може да се каже необични, со голема префинетост и мелодичност и… покажуваа дека момчето има голема, природна дарба за свирење на виолина. Се потсети дека тие исти звуци често ги слушаше на старото радио, единствениот спомен на нејзиниот одамна починат сопруг. Жената почувствува нежност кон младиот човек и неискажлива благодарност заради преобразбата, што тој ја предизвика во нејзината душа. Се најде во чудо, никако не можеше да го сфати односот на луѓето кон симпатичниот млад човек, кој упорно продолжуваше да свири. Од изразот на лицата од сите тие луѓе можеше да се види дека тие можеа сосема мирно, угодно, безгрижно и лесно да живеат на овој свет. Во нивните движења и на лицата се огледаше таква самоувереност кон секој туѓ живот и такво предубедување што го носеа длабоко во душата, како целиот свет да постои само заради нив и дека сето тоа мора така да биде и… дека на сето тоа тие имаат потполно право! Жената несвесно го спореди свирачот-скитник, кој изморен, најверојатно гладен, засрамен, како жално гледа кон мнозинството што го игнорираше – сфати што ја притискаше нејзината душа како тежок камен и… почувствува неискажлив бес кон тие луѓе! Едвај се воздржа да не извикне: “Зашто го игнорирате ова надарено момче? Тој е сиромав, но илјадапати е подобар од вас, во тоа сум сосема убедена.” Впрочем, младиот човек беше голем виртуоз во свирењето на виолина (намерно преправен во уличен свирач заради анкетата), кој ги полнел салите каде се збираа токму истите луѓе, кои денес надмено поминуваа покрај него. Жената почувствува болка, горчина во душата и, што е најважно, се срамеше заради момчето, заради мнозинството, заради себе! Како таа самата да просеше пари свирејќи, па не и дале ништо, дури не ја ни погледнале! Почувствува необично чувство на мачнина. Ги изваде последните 20 долари, затоа што само толку имаше, се наведна и ги остави во празната кутија што стоеше пред нозете од момчето, а потоа со брзи чекори, за никој да не ги види срамот и тагата на нејзиното лице, замина што подалеку.
Веројатно во мислите, разумната женичка уште долго ќе ги носи прашањата, на кои во тој момент не можеше да најде логичен одговор: Зашто сите тие образовани, богати луѓе, кои несомнено себе си се сметаат за посебни луѓе, за крем на општеството, кои имаат вистински можности со своите пари и својот авторитет да помогнат, го немаат тоа племенито, исконско чувство на добрина, хуманост, љубов и човекољубие? Зашто тие луѓе, кои на политичките митинзи и јавните настапи (божем) се многу загрижени за положбата на народот, кои осниваат организации за божем поправање на животот на сите луѓе – зошто сите тие луѓе во својата душа не го наоѓаат тоа природно, исконско чувство за помош на човек кон човек? Дали тоа чувство навистина е исчезнато, а него го замениле славољубието и користољубието, со кои тие луѓе се раководат на јавните настапи? Однесувањето на луѓето, кои тој ден поминаа крај момчето без никаков сомнеж тоа го потвдуваше. Само да бидат видени во јавноста, тие исти, самонаречени хумани луѓе на концертите од тоа исто момче влезницата ја плаќаа и по неколку стотина долари. Тоа беа истите тие луѓе што не знаат што слушаат и не чувствуваат кога слушаат и, едноставно кажано, не знаат каде одат!
Почитувани пријатели, воопшто не ме чуди однесувањето на оние, кои со радост, како животот да им зависи само од тоа, присуствуваат и го поддржуваат помпезното отворање на нови кафеани и разни фестивали за промовирање на алкохолот (со што на младите луѓе им се испраќа јасна порака во кој правец да ја насочат својата иднина), кои смислата на својот живот ја темелат на раскалашен живот и на кои поради тоа алкохолот им е драг, кои на драга волја ги прифаќаат изобличувањата на нашите укажувања дека алкохолот е штетен и цврсто се убедени дека тие не се точни, дека дури се бесмилени и штетни. Тие мирно продолжуваат, под изговор дека не прават никакво зло, секој ден да создаваат нови зла. Како и погоре споменатата женичка и јас не можам да ја разберам статичноста на луѓето – буквално кремот на општеството, луѓе кои на разни начини можат да помогнат во намалување на последиците од алкохолното зло, да помогнат вистината за последиците од алкохолот, конечно да излезе на виделина. А таа вистина е толку едноставна! Јас тврдам (сигурен сум дека не сум единствен) дека само со вложување на голем труд и големо трпение, само со поклонување на искрена љубов и човекољубие кон алкохоличарите најмногу може да се помогне во оваа тешка и долга борба.
Светото Писмо не учи дека животот е љубов и, бидејќи е љубов, тој е радост, среќа. Навистина, сé што е потребно, единствено потребно е – да сакаш, да умееш да се навикнеш да сакаш, секогаш, да се одвикнеш да кого било не го сакаш – во четири очи и позади грбот. Оваа света вистина длабоко е навлезена во моите мисли и затоа со сите сили се трудам да постапувам по неа: треба да се бара и истражува, да се сака, да се работи единствено само тоа што е добро за сите луѓе – да се сака и да се развива љубовта во нив, да се ублажува нељубовта во нив.
Единствено добро за луѓето е љубовта. Јас тоа по себе го знам и затоа само тоа им го посакувам и поклонувам на луѓето, единствено во таа насока ги усмерувам моите активности. Настојувам не само да ја допирам љубовта, туку смело живеам во таа смисла и затоа се изедначувам со секој човек и пред мене секогаш е само едно: пред мене е жив човек, додека сум жив во можност сум да го направам тоа што и мене и нему ќе му пружи среќа и пред сé… ќе ја исполни Волјата Божја.
Секој човек, кој што има какви било проблеми предизвикани од алкохолот – за себе или за член од семејството, како и секој оној, кој сака да им помага на луѓето околу себе да ги надминат последиците предизвикани од алкохолот, нека ги прочитаат моите книги. Алкохолизмот е болест како и секоја друга болест и, само со правилен пристап кон проблемите, тие најлесно можат да се надминат. За сите прашалници во врска со последиците од алкохолот, кои се во вашата глава одговори ќе најдете во моите книги! Контактирајте ме по телефон 075 985 772 и, можете да сметате на мојата помош!

УЛОГАТА НА ИНСТИТУЦИИТЕ ЗА УБЛАЖУВАЊЕ НА ПОСЛЕДИЦИТЕ ПРЕДИЗВИКАНИ ОД АЛКОХОЛОТ

Пред да почнам активно да се занимавам со алкохолизмот – помагање на луѓето полесно да го најдат патот за излез од алкохолниот пекол, мислев дека најголем непријател и најштетна болест е глупоста, бидејки… од злобните луѓе не штитат пријателите и државата, но… никој не не штити од глупаците! За нив мислев дека се најголеми непријатели, но откако на сите релевантни чинители, кои на политичките митинзи се колант дека среќата на луѓето им е најважна, им испратив доволно материјал во кој им укажав, во кој правец треба да ги насочат нивните мисли и, да помогнат со дела, на кои им се обратив во име на 300.000 луѓе, кои секојдневно ги трпат страшните последици од алкохолното зло, сфатив и немам никаква дилема: со нивната статичност и рамнодушното набљудување на страдањата на луѓето, дека тие нанесуваат многу поголема штета од глупаците!

       Најголемата причина за ова масовно лудило, што сé повеќе и повеќе го уништува животот и живеењето на луѓето е алкохолот! Како тоа да се надмине? Потребна е револуција на свеста! Треба да собереме храброст искрено да го осудиме алкохолното зло и, гласно да кажеме – ДОСТА Е! Да се избориме за подобро утре, да им понудиме поздрава и посреќна иднина на нашите деца, бидејќи… ако ги прифатиме последиците предизвикани од алкохолот за нормални – сé ќе остане исто! Секогаш, кога ќе најдеме и најмало оправдување, кога ќе покажеме разбирање за катастрофалната, болна состојба предизвикана од алкохолното зло денес, ја смалуваме и загрозуваме шансата за поздраво утре! Заради подобро утре, да не бегаме од така очигледна реалност, предавајќи се на мислата дека ние сме немоќни, бидејќи сме само капка вода во океанот! Ајде да направиме таа чиста капка да се пренесе на друга капка и, да бидеме упорни додека капките не се претворат во голем бран, кој ќе ги зафати сите луѓе! Сегашните генерации имаат можност да почнат со јавно изнесување на вистината за страшните последици предизвикани од алкохолот! Промените на свеста кај луѓето треба да почнат сега и веднаш! Секој човек, кој што има какви било проблеми предизвикани од алкохолот – за себе или за член од семејството, како и секој оној, кој сака да им помага на луѓето околу себе да ги надминат последиците предизвикани од алкохолот, нека ги прочита моите книги. Алкохолизмот е болест како и секоја друга болест и, само со правилен пристап кон проблемите, тие најлесно можат да се надминат. За сите прашалници во врска со последиците од алкохолот, кои се во вашата глава одговори ќе најдете во оваа книга и, можете да сметате на мојата помош!

ПОБЕДЕТЕ ГО АЛКОХОЛОТ – ПРОНАЈДЕТЕ ЈА СРЕЌАТА

ВОВЕД
Триесет години бев заробен во алкохолниот пекол, бев изгубен во времето и просторот, бев глупав, се наоѓав во длабок сон… триесет години бев умрен! Безгрижно патував низ пеколниот алкохолен лавиринт и за жал заедно со мене и, заради мене, патуваа и моите најмили. Освен моите најмили – сопругата и децата, речиси сите други кренаа раце од мене. Никој не очекуваше дека ќе сакам, уште помалку дека ќе можам да се ослободам од мојот најголем непријател – алкохолот. Токму тогаш… се случи чудо! Нашиот милостив Бог ми ги отвори очите и за првпат во животот на случувањата околу мене погледнав со очите на вистината. Се згрозив од самиот себе и конечно сфатив: на таквиот беден, мизерен живот мора да се стави крај. Во тие моменти не знаев што е тоа алкохолна болест, не знаев кои чекори да ги направам, не ги знаев тешкотиите што ме чекаат на патот што треба да го изодам, за на крајот да бидам победник. Заради моето пијанство речиси целосно ја изгубив довербата кај луѓето, а имав многу грешки и гревови кои ме оддалечуваа од Бога. Значи, не можев да се потпрам ниту на човековата добрина, ниту на Божјата милост.
Нека секој биде убеден дека воопшто не е лесно кога човек ќе воскресне по триесет години. Посебна тежина создава фактот што, додека чмаев во пеколот, ги срушив речиси сите мостови што ме поврзуваа со живото ткиво на светот. Сфатив дека од тој момент ќе морам самиот да се соочам со секојдневните проблеми на кои ќе наидувам. Со алкохолот, со тој невидлив, но страшен непријател ќе морам да се борам и да го победам по секоја цена, дека дури ни во шега не смеам да помислам да му се вратам на поранешниот начин на живот. Во тој преоден период во мојот живот (преоден од животинското кон човечкото), низ главата ми поминуваше само една мисла: да ги поправам работите кои можат да се поправат, а оние кои не можат да се поправат, никогаш во животот да не ги повторам. Најмногу ме измачуваше грижата на совеста. Залудно го потрошив најубавиот период од мојот живот и токму затоа беше потребно да најдам начин, за да го надоместам изгубеното. Единствена идеја која што ветуваше барем мала сатисфакција беше одлуката, остатокот од животот да го посветам во помагање на луѓето полесно да го најдат патот за излез од пеколниот алкохолен лавиринт. Со тоа ќе се оддолжам кон луѓето, а посебно ќе се оддолжам кон Бога, ќе му заблагодарам за добрината и трпението што ги имаше со мене. Седам и пишувам за последиците кои се предизвикани од алкохолот. Неверојатни мисли ми поминуваат низ главата кога трезен понекогаш седам во друштво со пијани луѓе. Ги гледам и се прашувам: дали има каква било убавина во тоа што го гледам? Од помислата дека некогаш бев истиот како нив, секогаш се срамам од самиот себе. Тогаш се прашувам: како трезните луѓе ме гледале мене? Решив искуствата и сеќавањата од бурно поминатите денови под дејство на алкохолот и среќата од новиот живот без капка алкохол да ги запишувам. Си дадов себе си право да гледам и да судам, да мерам и да проценувам, да споредувам добри и лоши искуства. Од денот, откако престанав да се дружам со алкохолот сум среќен, пресреќен човек. Преку таа среќа која се претвори во злато, им помагам на луѓето кои сега се во ситуација во каква што и јас некогаш бев… ги враќам долговите кон Бога! ОН мене ми помогна, јас сега враќам!
Секој човек, кој што има какви било проблеми предизвикани од алкохолот – за себе или за член од семејството, како и секој оној, кој сака да им помага на луѓето околу себе да ги надминат последиците предизвикани од алкохолот, нека ја прочита оваа книга. Алкохолизмот е болест како и секоја друга болест и, само со правилен пристап кон проблемите, тие најлесно можат да се надминат. За сите прашалници во врска со последиците од алкохолот, кои се во вашата глава одговори ќе најдете во оваа книга.
Во романот “Победете го алкохолот – Пронајдете ја среќата” се обидов и мислам дека успеав да ги разјаснам тајните на алкохолизмот, посебно да го потенцирам патот што води кон светла, среќна иднина.

ИНВАЛИДИ… БЕЗ ИНВАЛИДИТЕТ!

– Син на татко… што да ти купам за доручек: бурек, киснато, лиснато… — Ма остави ме на мир, гледаш дека спијам – се дере синот и се завртува на другата страна.
– Ти го оставив ручекот на масата… јади побрзо да не се излади – го бакнува мајката замижаното синче и заминува на работа!
– Добро мамооо, не сум гладен… досадна си… тоа па тоа секој ден – силно вика синчето и ги затвора очите!
– Убав тој на дедо, еве ти пари… само што пристигна пензијата!
– Стави ги до компјутерот и заминувај – вели внукот со затворени очи!
Околу пладне:
– Ајде другар, среди се малку и да излеземе, времето е многу убаво!
– Не можам да станам! Старците си легнаа порано, а јас до касно играв на компјутерот! Оди сам… јас ќе поспијам уште малку!
Вечерта, кога мајката се враќа од работа:
– Ама сине мајкино, па ти не си го ни допрел јадењето! Да не те боли нешто мило мое!
– Ти разбираш ли дека не ми се јаде и… гледаш ли колку сум зафатен!
– Ама така целосно ќе се уништиш!
– Стопати сум ти рекол така да не разговараш со мене!
И, така во круг! Таткото со страв го носи бурекот до креветот – детето да не се мачи и… да не ги троши нозете до продавницата! Мајката ја средува собата, поставува јадење, кое синот често не го ни погледнува, бидејќи е преокупиран со многу важни и големи работи… игра игри на компјутерот и… го живее својот интернет живот! Екстра, бум, трес, ааа, уууу, ојееее, ок… значи, лудило!
Ова е описот на својот животен тек на еден алкохоличар! Рече дека е среќен што не посегнал и по дрога! Класична зависничка структура на личноста, неспособна и неприпремена за самостоен живот! Ништо повеќе не може да му наштети на детето, како “љубовта” од родителите и целосното попуштање… кога се поставуваат кон детето, како тоа однапред сé знае, а тие… тие ништо не знаат! Во меѓувреме, тоа дете наполнило триесетина години, а и понатаму добива доручек вкревет, за кој никогаш ни благодарам не вели, уште и полудува… ако некоја минута порано го разбудат!
Има многу вакви примери, како од сопствените деца, во помала или поголема мера, родителите создаваат инвалиди… без инвалидитет! Или ги корумпираат со пари, како “врв на љубовта” или… “им ги сечат рацете и нозете”… со својата попустливост! Аргументите на родителите се, дека тие ништо од тоа немале во нивната младост, дека многу се измачувале, па… барем да не ги тргаат истите маки и нивните деца!
Ако на своето дете непрекинато му даваш повеќе, отколку што навистина му е потребно, со тоа го навикнуваш на нешто, за што тоа со ништо не возвратило! Му ги врзуваш рацете, со сопствени сили да се избори… за тоа што му треба! Се создава навиката “лесна работа, тоа не е никаков проблем” и… кога тоа ќе се примени на животот, надвор од домот… се појавуваат вистински проблеми! Наместо потешкиот, секогаш се избира полесниот пат, се повикува алкохолот или дрогата да им ги олеснат страдањата, се убива љубопитноста кон активностите, кои вреди да се набљудуваат и, можноста… за создавање на самостојна личност!
Таткото, наместо да биде човек со јака волја и цврст карактер, секогаш спремен да биде столб на семејството, кој ќе го има последниот збор во домот… станува предмет на потсмев и слуга на детето! Мајката исто така! За бабата и дедото и да не зборуваме – “Ма што знаат тие, глупави старци, будали, фосили…”
И, така со години – сите се глупави, лоши, вакви или онакви… додека господинот или госпоѓицата не се налеат со алкохол или, ќе се надуваат со дрога и потоа… им е многу полесно! Сé за нив е расипано, пропаднато, бесмислено, сé ги замара, не сфаќајќи дека, пред сé… така е во нивните глави и… тоа се тие, чие однесување придонесува за нивните несреќи и… им ја убива волјата за живот!

Сув Рецидив

Под зборот РЕЦИДИВ се подразбира повторување, обично враќање на некоја појава откако била исчезната… во алкохолизмот – прекинување на апстинцијата и повторно пиење на алкохол од страна на апстинетот! Алкохолизмот е тешка и сериозна болест и… има разни причини за повторно завлегување во пеколниот алкохолен лавиринт! Најчесто РЕЦИДИВОТ се случува поради АЛКОХОЛНИТЕ КРИЗИ, со кои речиси секој апстинент се соочува за време на својата апстиненција од алкохолот и затоа… се смета дека АЛКОХОЛНИТЕ КРИЗИ СЕ ПРОПРАТНА ПОЈАВА ЗА ВРЕМЕ НА АПСТИНЕНЦИЈАТА, додека за РЕЦИДИВОТ слободно може да се каже дека е само појава, бидејќи не е присутна кај повеќето апстиненти, кои цврсто решиле да го победат алкохолното зло! Continue reading

ОПШТО ПРИФАТЕНИ ПРАВИЛА ЗА ОДРЖУВАЊЕ ЦВРСТА АПСТИНЕНЦИЈА

За остварување на поставените задачи, апстинентите во Клубот на лекувани алкохоличари делуваат следејќи ги правилата за работа, кои се прифатени во сите клубови. Со тоа се осигурува полесна соработка помеѓу клубовите. Во својата борба со алкохолната болест, секој апстинент треба да ги почитува универзалните правила кои се применуваат во сите Клубови на лекувани алкохоличари, но и правилата и навиките што може да се применуваат во клубот, во кој членува.

– СТРОГО ОДБЕГНУВАЈТЕ ГИ КАФЕАНИТЕ И СТАРОТО ДРУШТВО

– НЕ ЧУВАЈТЕ АЛКОХОЛ ВО ВАШИТЕ ДОМОВИ

– СЕКОЈДНЕВНО ЗЕМАЈТЕ ЕСПЕРАЛ – НАЈМАЛКУ ЕДНА ГОДИНА

– СЕКОЈ ДЕН ПОМИНАТ БЕЗ АЛКОХОЛ Е КАПИТАЛ

– ВО ТЕКОТ НА ЛЕКУВАЊЕТО ПОМАГАЈТЕ ИМ НА ДРУГИТЕ, ОСОБЕНО АКО СЕ ВО КРИЗА

– ОТВОРЕНО ЗБОРУВАЈТЕ ЗА СЕБЕ КАКО ЗА АЛКОХОЛИЧАР И ЗАПОЗНАЈТЕ ЈА ОКОЛИНАТА ЗА ЛЕКУВАЊЕТО

– АКО ИМАТЕ КРИЗА, ЈАВЕТЕ СЕ ВЕДНАШ ВО КЛУБ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ, БИДЕЈЌИ ТАА Е ПРОПРАТНА ПОЈАВА ПРИ АПСТИНЕНЦИЈАТА

– АКО ДОЈДЕ ДО РЕЦИДИВ, ЈАВЕТЕ СЕ, ШТО Е МОЖНО ПОСКОРО НА ТЕРАПЕВТОТ ИЛИ ВО СВОЈОТ КЛУБ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ

– БЕЗ КЛУБ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ НЕМА АПСТИНЕНЦИЈА

Секое од овие правила во себе носи јасна порака и упатство, за апстинентот полесно да излезе од алкохолниот пекол. Иако можеби на прв поглед ќе ви изгледаат како работи кои одамна ги знаете и на кои не треба да им посветите поголемо внимание, бидете убедени дека тие во себе носат длабока смисла. Затоа, ајде да ги разгледаме поединечно.

          – За апстинентот да успее да го промени својот поглед кон алкохолот и кон животот воопшто, тој мора, барем еден период, додека не се наоружа со цврста волја за апстиненција, СТРОГО ДА ГИ ИЗБЕГНУВА КАФЕАНИТЕ И СТАРОТО ДРУШТВО. На кафеаната алкохоличарот треба да гледа како на куќа во кое се раѓа и живее злото, како на место во кое ѓаволот ја фрлил својата мрежа за да го улови секој, што преку алкохолот премногу ќе му се приближи, и повторно да го внеси во алкохолниот пекол.

Кревка е човечката душа и многу лесно може да падне во искушение. Затоа, НЕ ЧУВАЈТЕ АЛКОХОЛ ВО ВАШИТЕ ДОМОВИ. Многу лесно може да се случи, и тоа во моментите кога најмалку очекувате, вашата рака едноставно несвесно и непланирано, да посегне по шишето со алкохол. Се препорачува и вашите гости да ги пречекувате со сок или кисела вода, без оглед дали тие ќе ви замерат за тоа.

          – Кога терапевтот ќе оцени дека сте психички подготвени да прифатите вистинска апстиненција, за полесно да успеете во тоа, ќе ви препише и есперал. СЕКОЈДНЕВНО ЗЕМАЈТЕ ЕСПЕРАЛ НАЈМАЛКУ ЕДНА ГОДИНА и многу полесно ќе се спротивставите на алкохолните кризи, кои можат во секој момент да се појават. Напоменувам дека еспералот треба да се зема исклучиво по препорака на лекар – терапевт.

Во семејствата каде има алкохоличар, особено ако неговата алкохолна болест е во покритична фаза, СЕКОЈ ДЕН ПОМИНАТ БЕЗ АЛКОХОЛ Е КАПИТАЛ. Вистинско богатство за членовите од семејството е алкохоличарот да помине макар само еден ден трезен. Не само што тој ден нема залудно да потроши пари на пијанчење, туку многу поважно е што членовите на семејството ќе се одморат од неговите малтретирања, и што е најважно, во нивната душа ќе се роди и ќе заживее надеж дека и утрешниот ден и сите други наредни денови, ќе живеат во мир и благосостојба.

Помагајќи им на другите, индиректно си помагаме и себе си, за да ја зацврстиме нашата волја за трајна апстиненција. Затоа, ВО ТЕКОТ НА ЛЕКУВАЊЕТО ПОМАГАЈТЕ ИМ НА ДРУГИТЕ, ОСОБЕНО АКО СЕ ВО КРИЗА. Знаете, заедно е полесно да се живее, полесно можат да се надминат проблемите – ако едниот падне, другиот ќе го подигне.

Во секојдневното живеење потребно е да се надминат некои конвенционални правила по кои сме се однесувале и за кои, гледано од нова перспектива на апстинент, слободно можеме да кажеме дека не доведувале во заблуди и кои скапо не коштале во животот. Не е срамота, кога ќе дојде и кумот, кон кој треба да имаме посебна почит, ОТВОРЕНО ДА ЗБОРУВАМЕ ЗА СЕБЕ КАКО ЗА АЛКОХОЛИЧАР, А И СИТЕ ДРУГИ ОКОЛУ НАС ДА ГИ ЗАПОЗНАЕМЕ СО НАШЕТО ЛЕКУВАЊЕ. Ако луѓето кои доаѓаат во вашиот дом навистина ве почитуваат, ќе ја разберат вашата состојба и ќе се обидат, макар со тоа што барем пред вас нема да пијат алкохол, со што ќе ја разбрануваат вашата душа, да ви помогнат.

          – Алкохолната криза е непријатна состојба кога кај апстинентот се појавува неодолива желба да се напие алкохол. Најстрашна е помислата дека апстинентот, и тоа апстинент кој повеќе години издржал без алкохол, дека не е страшно ако се напие само една чаша пиво или вино. Таа страшна мисла е еден вид на криза, која ако ја задоволите, многу брзо ќе ве врати во алкохолниот пекол. Затоа, АКО ИМАТЕ КРИЗА, ЈАВЕТЕ СЕ ВЕДНАШ ВО КЛУБОТ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ. КРИЗАТА Е ПРОПРАТНА  ПОЈАВА ПРИ АПСТИНЕНЦИЈАТА.  Напоменувам уште еднаш, немојте да се залажувате дека кога било ќе се вратите во состојба на нормално пиење – донесете цврста одлука за апстиненција поткрепена со мислата, дека за алкохоличарот кој длабоко завлегол во алкохолниот пекол, со пиењето е завршено до крајот на неговиот живот.

Рецидивот е состојба кога алкохоличарот, во одредени околности на криза, не може да се спротивстави на ѓаволските искушенија и ќе се напие алкохол. Многу луѓе сметаат дека рецидивот е пропратна појава во апстиненцијата, што јас мислам дека е погрешно. Рецидивот е само појава, но не и пропратна појава која би можеле да кажеме дека е правило, кое очигледно се однесува само на кризата, која по правило, во различни облици, се појавува кај секој апстинент. Во Клубот на лекувани алкохоличари “Здрав живот” од Прилеп, имаме апстиненти кои служат за пример и кои издржале долга апстиненција, повеќе од дваесет години без ниту еден рецидив. Сепак, АКО ДОЈДЕ ДО РЕЦИДИВ, ЈАВЕТЕ СЕ, ШТО Е МОЖНО ПОСКОРО НА ТЕРАПЕВТОТ ИЛИ ВО СВОЈОТ КЛУБ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ. Само на тој начин ќе успеете, грешката што сте ја направиле со посегањето по чашата со алкохол, што побрзо да ја исправите, многу полесно да се вратите во апстиненција. Ако тоа не го направите, за брзо време ќе се вратите во поранешната состојба на секојдневно пиење и опивање и патот за излез од алкохолниот пекол, ќе биде многу потежок. Секако, не смее да се заборави дека постои и сув рецидив, кој може да го зафати алкохоличарот, членовите на семејството, членовите на Клубот, па дури и пошироката заедница. Често се случува да алкохоличарот, иако се воздржува од конзумирање алкохолни пијалаци, да продолжи да се однесува и да живее со истиот начин на живот како и пред апстиненцијата. Не презема никаква одговорност во семејството, не се обидува да го најде своето место во пошироката заедница, продолжува да ги посетува местата каде и порано имал навика да пие. За разлика од мокриот рецидив, кој значи враќање кон пиењето алкохолни пијалаци, сувиот рецидив значи враќање кон старите, веќе надминати облици на однесување, стариот начин на живот, без враќање кон пиењето. Сувиот рецидив во некои случаи може да биде поопасен и поштетен од краткотрајниот воден рецидив, кој Клубот на лекувани алкохоличари обично успешно го решава. Се работи за посебен облик на рецидив, кој не е помалку важен од враќањето кон пиењето и затоа, треба многу сериозно да се разгледува, не само заради тоа што може да доведе кон враќање на пиењето, туку пред се, затоа што е главна кочница за напредокот и развојот на алкохоличарот и неговото семејство.

Најважно, што секој апстинент треба да знае е дека׃ БЕЗ КЛУБ НА ЛЕКУВАНИ АЛКОХОЛИЧАРИ, НЕМА УСПЕХ ВО БОРБАТА СО АЛКОХОЛНАТА БОЛЕСТ. На прстите од рацете можеме да ги наброиме оние луѓе, кои го оставиле алкохолот и се вратиле во нормалниот живот и без посетување на Клуб на лекувани алкохоличари. Клубот е место каде се одржува трајна апстиненција, место каде апстинентот ќе се дружи со луѓе кои имаат иста или слична животна приказна, што е најважно, ќе се дружи со луѓе кои засекогаш му кажале збогум на алкохолот и кои можат да му служат за пример, луѓе кои се спремни во секое време да му помогнат и тој да го постигне истиот успех.

За мојата борба со алкохолот и алкохолната болест, за начинот на кој јас се справував со алкохолните кризи, ќе дознаете кога ќе ја прочитате мојата книга “Исповед на еден алкохоличар.” Во романот “Како да се победи Кралот Алкохол” го опишав пристапот и лекувањето на неколку апстиненти, искуства кои многу ќе ви помогнат во зацвстување на вашата волја за трајна апстиненција.

For the act: “How to win The King Alcohol”

Jack London, the big writer, who famed with his act the militancy, the vitality and the strong will to brook on legs the hardest shoots of the destiny and to resist to all challenges, the author of the big hymn for the victory of the human being against the fear, despondency and desperation, oneself was defeated. He was defeated by the alcohol. He died in his 40th year. But, he did not fall before writing the book “The King Alcohol” ,his intimate story that how even him, the one of the strongest and the most talented, had to succumb in front of the horrible enemy: the addiction of alcohol!
He knew the secret of the victory, but he did not have strength to implement it. He gave precious advice to others, but he acceded in front of the delusion that against his physical and mental force even the King Alcohol has no chance.
The advice was as simple as true: against the King Alcohol you can win, but only if you get out of the ring! The best thing is; not to drink at all. The next best thing is; to stop drinking after the first glass. The third best thing is; if you started to drink daily, an hour after, stop with drinking forever!
All the rest variants are disaster and without any exception they end with total defeat: private, social, intellectual, and moral and with disintegration of the alcoholic’s family as final punishment. In the duel with King Alcohol not even one person can sustain for too long. From his 17th year, Jack London was famed for his incredible ability to over drink the strongest “sea wolfs” and drunks, from California and Alaska. He believed that he could over drink even the sovereign of all world drunks – The King Alcohol. Continue reading

АЛКОХОЛИЗМОТ – БОЛЕСТ ШТО СЕ ЛЕЧИ!

Само во искушенијата човечките доблести ја достигнуваат својата висина. Во отсуство на ветрот, купот од памук цврсто стои како планински врв.     Индиска пог.

Алкохолизмот е болест што може успешно да се лечи!Крајно време е луѓето мора да излезат од состојбата на тотално незнаење и… да почнат конечно да ги согледуваат вистинските последици од алкохолот!

За алкохоличарот да го постигне вистинскиот успех во лекувањето од алкохолната болест, за да се осмели на скок кон космосот, кон иднината… потребно е секој алкохоличар да се соочи со самиот себе, длабоко во себе да го согледа хаосот во сопствената душа и… целосно да стане свесен за себе си! Тогаш ќе му се открие целата негова сомнителна егзистенција и во иднина ќе му биде невозможно, да од пеколот на своите страсти и нагони, секогаш да побегне во наивни, сентиментални, филозофски утехи, а потоа повторно во целосна опиеност… на своето животинско битие! Во советите за лекување од алкохолната болест, во моите книги “ИСПОВЕД НА ЕДЕН АЛКОХОЛИЧАР” и “КАКО ДА СЕ ПОБЕДИ КРАЛОТ АЛКОХОЛ”, секој алкохоличар ќе најде практични правила, кои ќе му помогнат полесно да се ослободи од ова зло. Откако ќе ги прифати овие практични совети, секој алкохоличар ќе изгради своја, нова стратегија на однесување кон алкохолот и кон животот воопшто, во своето срце ќе ги признае своите грешки, ќе донесе правила за безкомпромисна борба со алкохолното зло, правила кои за алкохоличарот ќе претставуваат неменлив и единствен закон. Моите книги најмногу ќе му помогнат на алкохоличарот на тој начин, што во нив ќе го пронајде огледалото на вистината, во нивното волшебно учење ќе го најде тоа што му е потребно за ослободување на неговата заробена душа, ќе влезе во голема галерија каде ќе открие нови, поубави слики за својата иднина. Соберете храброст и прифатете ги моите совети и ќе видите дека безброј можности чекаат некој, кој завлегол или веќе се наоѓа во алкохолниот пекол, да собере храброст и да ги земе – за свое добро, уште повеќе… за доброто на неговите најмили.

Секој алкохоличар нека собере храброст и нека застане пред огледалото на вистината и да се набљудува себе си, додека не сфати дека неговиот најголем непријател што го има… всушност е тој самиот, дека му се пружа можност самозалажувањето конечно… да го истера од својот живот!

Секој кој пие алкохол е – потенцијален алкохоличар!

АЛКОХОЛИЗАМ
Човекот го пие алкохолот и… се залажува дека токму таа течност -алкохолот, ќе му ги “реши” сите проблеми и… ќе “даде одговор” на сите прашалници… што се во неговата глава! Сите луѓе немаат иста сила, иста способност да ги поднесуваат животните тегоби! Може да постои и многу силна личност кај која, поради тежината на проблемите во животот… се развива жед за алкохол, со желба преку земањето алкохолен пијалак, животот да му биде полесен и побезгрижен. По таа жед за алкохол… лесно се станува алкохоличар!
АЛКОХОЛИЧАР… е секое лице кое употребува алкохол во количини достапни да ја оштетат неговата работоспособност или да предизвикаат тешкотии во неговите професионални, социјални и економски односи, при што страда тој и семејството! Или… АЛКОХОЛИЧАР е личност која прекумерно и подолго време конзумира алкохолни пијалаци, а истовремено неговата зависност од алкохолот е толкава, да предизвикува оштетување на неговото телесно и душевно здравје, како и нарушување на неговото социјално однесување, што можат да се искажат со помош на вообичаена дијагностичка постапка! Не треба да се заборави едноставниот заклучок дека оној, кој воопшто не пие: не може да биде алкохоличар, додека за оној, кој пие и најмали количини, не сме никогаш убедени дека евентуално нема да постане алкохоличар! Continue reading