Некои луѓе затоа што немаат сопствена, знаат да ја ценат туѓата памет, често постапуваат попаметно од паметните кои тоа не го знаат. Василиј Кључевски
Луѓето мислат дека самооткажувањето ја одзема слободата. Тие не знаат дека единствено самооткажувањето дава вистинска слобода, бидејќи не ослободува нас самите, од ропството на нашата расипаност. Нашите страсти се наши најлоши тирани, но штом од нив ќе се откажеме, ќе ја почувствуваме слободата. Финелон
Забележав тага и болка во неговиот глас. Навистина беше чудно, на колку лабави темели, како кула од карти, тој ја подигаше својата зграда на своите залажувања. Уште почудно беше што тој беше цврсто убеден во нив. Нишајќи со главата сакаше да го прекине овој, за него мачен разговор, но јас не сакав да дозволам да се заврши на тоа. Му реков дека тој самиот себе се застрашува и плаши од нешто, во што нема ништо страшно; ако има разум и волја, а тој ги има и двете, со помош на пријателите од Клубот на лекувани алкохоличари ќе успее да ја надмине кризата, ќе може да започне нов живот, а човек каков што е тој не може во тоа да не успее, само треба да се потруди колку и другите членови кои го посетуваат Клубот. За да го убедам дека сето тоа што му го советувам е најдобро за него и дека членовите на Клубот на лекувани алкохоличари целосно се упатени, како тоа треба да се направи, како и тоа дека сум цврсто убеден во неговиот успех, сите ние, му реков, цело време ќе му бидеме при рака, за случај работата да застане.
Во тој момент сигурен сум дека беше убеден, дека заедничката несреќа што го поврзува со апсинентите од Клубот е доволно голема, за сите нас да не здружи во борбата со алкохолното зло, дека со дружењето во Клубот го наоѓаме единственото место, каде никој нема да ни префрла за нашето минато. Во Клубот на лекувани алкохоличари ќе можеме мирно да размислуваме за своите несреќи од минатото и ќе чувствуваме неограничено задоволство, убедени дека сме го победиле најголемото зло и дека сме се спасиле од алкохолниот пекол, дека ќе можеме да живееме како сосема нови луѓе во еден нов свет, каде нема да правиме зло, ниту ќе бидеме причина за какво било зло. Се трудев да му говорам што поуверливо, така што во еден момент забележав солзи во неговите очи.
- Размисли малку подобро и некои работи ќе ти станат појасни, му реков тивко. Тоа што ти на работите гледаш поинаку не значи и дека си во право, туку значи дека некои работи доволно добро не си ги разбрал. Клубот на лекувани алкохоличари може да му помогне на оној кој, пред се, самиот сака да си помогне. Треба да се покориш на својата судбина, во надеж дека со помош на нашите терапевти ќе најдеш утеха, а во членовите на Клубот искрени советници и другари во неволја. Затоа, те молам да размислиш подобро и да продолжиш да го посетуваш Клубот. Убеден сум дека со текот на времето ќе ги промениш своите ставови, ќе ти се допадне и дека ќе се зголеми твојата доверба кон Клубот и неговите членови.
На разделбата рече дека сепак ќе размисли.
За мене тоа беше многу тажна вистина. Се потрудив да му помогнам со моите совети, се обидов да го уверам во моите најдобри намери, но дали ми веруваше или не, не можам да кажам – тогаш мислев дека не ми верува. Ме испрати исто така ладно како и што ме пречека, но од лицата на неговите домашни можеше да се види дека сеуште ја немаат изгубено надежта дека ќе успееме во намерата да му помогнеме. Од друга страна, ми беше многу мило што смело и отворено му го кажав моето мислење, чесно и искрено, иако моите зборови во тој момент не го постигнаа ефектот што го посакував, односно, да го убедам повторно да се врати во Клубот. Сепак, му дадов до знаење дека треба да размисли за своите постапки, да не го остава Клубот, а со тоа отворено да не го прекрши дадениот збор, да не згазне на својата чест на која толкупати се повикуваше.
Уште истиот ден ги запознав нашите терапевт др.Снежана Ѓорѓиоска- Жане, за текот на мојата посета. Веќе наредниот ден патронажната група го посети домот на нашиот драг колега. Задоволството од нашите активности го доживеавме веќе на наредниот состанок.
