%

Не може човек само со телесен напор да се спаси од гревот, страстите, посакувањата. Може да се спаси само со напорот на своите мисли. Само со правилно насочување на нашите мисли, можеме себе си да се навикнеме на самооткажувањата, понизноста и вистината. Кога со стрплив напор, како еден вид тренинг, ќе ги навикнеме своите мисли на тоа, ќе можеме успешно да се бориме со гревот и страстите. Во тоа најмногу може да ни помогнат случувањата околу нас. На пример, ние не можеме да им забраниме на птиците да летаат над нашата глава, но можеме да ги спречиме на неа да прават свои гнезда. Исто така, не можеме да им забраниме на лошите мисли да ни проаѓаат низ главата, но можеме да ги спречиме таму да се вгнездат.

Нека алкохоличарот лесноумно не мисли за своето зло и нека не говори во себе: “Јас сум далеку од алкохолната болест, моето зло е мало и нема да ме извалка.” Како што капка по капка и садот ќе се наполни до врвот, така и безумниот алкохоличар малку по малку и ќе го совлада алкохолната болест, малку по малку и ќе биде целосно уништен од злото. Нека човекот кој пие алкохол лесноумно не мисли за своето зло и нека не говори: “Јас немам сили да го променам начинот на живот и да го примам доброто.” Како што капка по капка и садот ќе се наполни, така и човекот кој прави добро, малку по малку и ќе се исполни со добро, ако тежнее кон доброто.

Оној кој ќе признае дека неговиот живот е лош и кој сака да живее подобар живот, нека не мисли дека може да живее подобро само тогаш, кога ќе ги промени условите за живот. Животот може и мора да се промени на подобро - не со надворешни промени, туку со промени во себе, во својата душа, во својата свест. За тоа е потребен голем и стрплив напор и само тогаш, кога човековата душа ќе се промени, човекот повеќе да не може да живее како порано, само тогаш нека почне да го менува надворешниот живот. Само во напорот за издигнување на својата душа и совест, човекот нема никакви препреки и само во таа активност, човекот може да чувствува вистинска радост. И самата помисла на успех во борбата со алкохолната болест ве облагородува и прочистува, ве прави подобри и ви ја зголемува желбата да бидете уште подобри.

И кога нема лошо дело, го има тоа што е многу полошо од лошото дело  – тука се мислите од кои произлегуваат сите лоши дела. Лошото дело може никогаш да не се повтори, поради него можеме да се покаеме, но од лошите мисли непрекинато се раѓаат само нови лоши дела. Лошото дело само им прави пат на новите лоши дела, а пак лошите мисли незадржливо го влечат човекот по тој пат.

Кога човек ќе направи грев и кога ќе осознае дека погрешил, тој има две можности: една е да го признае гревот и да внимава во иднина никогаш да не го повтори, другата е да не и поверува на својата совест и да почне да испитува - како луѓето гледаат на тој грев што тој го направил, па ако тоа луѓето не го осудуваат, да продолжи и натаму да греши, вистински не осознавајќи ги своите грешки. “Сите луѓе така прават, па зошто да не правам и јас.”  Штом човекот ќе тргне по таа стрмна патека, нема ни да забележи колку далеку ќе замине од добриот живот.

%