%
Ѓаволот успеваше, со помош на фрази и разни трикови, да го украси пеколот, во кој ме држеше и угнетуваше повеќе од триесетина години. Но, кога почувствував дека мојот живот е сличен на оној на животните и посличен не можеше да биде, кога дојдов до границата да морам да го бранам своето човечко достоинство, тогаш ѓаволските ветувања, лаги и трикови, веќе немаа никаков успех. Од првиот момент, кога донесов цврста одлука да го победам алкохолното зло, кога почнав да се лекувам од алкохоната болест и да го посетувам Клубот на лекувани алкохоличари, искрено ги признав своите грешки и за првпат во мојот живот ја зедов одговорноста врз себе, повторувам, за првпат ја зедов одговорноста врз себе за погрешното, лошо, на моменти нечовечко однесување, за својот несреќен живот, ја зедов одговорноста за нсреќите и болката што им ја нанесов на моите најмили.
До тогаш за сите свои пропусти и глупости во животот, ги обвинував родителите, роднините и пријателите, боговите и сите други, само не и самиот себе. Бидејќи бев алкохоличар, ги негирав страдањата кои ги носи чувството на вина, болното спознавање на сопствената грешност и несовршеност и – ја префрлав својата болка на другите, ги проектирав на нив своите недостатоци и за сé ги обвинував другите. Треба да кажам и тоа дека можеби јас самиот не страдав или можеби, поради алкохолот, не можев да го видам моето страдање, но луѓето кои живееја со мене, често многу страдаа. Ние, алкохоличарите, за луѓето кои живеат под наша апсолутна доминација, со нашето однесување создаваме минијатурно заболена заедница. Симптомите за многу пореметувања во семејството – депресии, попуштање во учењето кај децата и други – можат да се припишат исклучиво на нашето водство.
Денес, мое правило во животот е често пати да им дозволам на моите пријатели, па дури и на оние кои не заслужуваат да ги наречам пријатели, да бидат во право, дури и тогаш, кога фактите непобитно говорат дека грешат. Но, кога разговараме за алкохолот, на таа тема никогаш и на никого не му попуштам. На големиот светец Серафим Саровски, кога луѓето сакале да докажат дека не е совршен, дека е ист грешник како нив, му велеле дека лажел, крадел. Тој длабоко ќе се замислел и ќе речел: “Па можеби некогаш во детството сум лажел и крадел.” Но, кога му рекле дека зборувал против Бога, тој одлучно застанал да го брани својот став, дури по цена и на својот живот.
%
