Алкохолизам

Не постои поразорна човечка навика од одолговлекувањето, одложувањето да се прекине со алкохолот утре, а не денес. Со алкохолот требало да се прекине многу одамна, во краен случај, никогаш и не требало ни да се започне со пиење алкохол. Во борбата со алкохолната болест ќе бидат успешни само оние, кои веднаш ќе тргнат во акција да се победи алкохолното зло.

          Постојат два вида на активности во борбата со алкохолното зло: првата, која ја преземаме затоа што самите така сме одлучиле, и втората, која ја преземаме дури откако на тоа сме приморани. Кога апстинентот самиот ќе согледа дека има проблеми предизвикани од алкохолот и ќе побара помош, со таквиот чекор половина од работата во неговото лекување е завршена. Завршувањето на останатото е рутинска работа на терапевтите. Во вториот случај, кога бараме помош од стручни лица дури откако тоа мораме да го направиме, лекувањето е многу потешко, бидејќи обично станува збор за поголеми ментални или телесни оштетувања кај алкохоличарот.

          Кога алкохоличарот ќе започне со своето лекување, тој и членовите на неговото семејство треба од своите мисли да го избришат зборот “невозможно”, бидејќи тоа е појдовна точка кон секој успех, особено кон постигнување успех во лекувањето на алкохолната болест. Можеме да постигнеме сигурен успех во борбата со алкохолната болест, само ако сме убедени во нашата способност, дека тоа можеме да го постигнеме. Ако не сме сигурни во цврстината на нашата одлука да го победиме алкохолното зло, тогаш веднаш, во истиот момент, треба да ја донесеме конечната одлука. Нашата одлука треба да ја внесеме во нашите мисли и да ја повторуваме повеќепати дневно, како еден вид молитва. Да запаметиме, ништо не се случува само од себе. Нештата не се случуваат така, како што ние посакуваме, само затоа што ние посакуваме така да се случат. Мора да вложиме труд работите да се случат и да се одвиваат така, како што ние посакуваме. Успехот во борбата со алкохолната болест ќе биде резултат на трудот што ќе го вложиме, на постојаните напори, на нашата спремност советите и правилата што ќе ни ги одреди терапевтот, да ги спроведеме во дело.

          Почитувани пријатели, кои ќе го прочитате овој напис. Отворете ја мојата интернет страна alkoholizam.net и во “Како да се победи Кралот Алкохол”, од прва рака, од искажувањата на релевантни личности од областа на социологијата и алкохологијата, како што се׃ др. Ферид Мухиќ, др.Павлина Васкова и г-ѓа Милка Темелкоска, ќе дознаете многу повеќе за оваа и другите теми.

%

Апстинентите од Клубот на лекувани алкохоличари им посветуваат посебно внимание на новите апстиненти, на оние, кои ја започнуваат својата борба со алкохолната болест. Но, зошто е потребен толку голем труд за да се достигне победата? Зошто е потребна толкава концентрација и внимание во слушањето, на прв поглед на досадното и веќе стотиципати слушнатото раскажување на глупостите од алкохолниот пекол?

- Прво, нашата спремност тоа да го направиме, претставува најконкретен доказ за почитување на личноста на алкохоличарот. Со тоа што на алкохоличарот му посветуваме внимание и почит, кое би му го посветиле на докажан терапевт, алкохоличарот ќе почувствува поголема вредност во себе, ќе почувствува дека во него има или може да има нешто, што е достојно за почит. На апстинентите, во почетокот на нивното лекување, им е многу тешко, кога ќе се соочат со процесот на дефинирање на своите вистински вредности и донесување на сопствени одлуки. Често ги фаќа паника и страв, бидејќи треба многу повеќе да се потрудат, за правилно да ја насочат сопствената егзистенција. Во нивната свест живее лажна илузија дека, пред да почнат да апстинираат им било многу посигурно и полесно, кога наместо нив, одлуките ги донесувал нивниот господар – алкохолот.

- Второ, колку повеќе алкохоличарот ќе почувствува дека е вреден и ценет, толку повеќе ќе размислува за прифаќање на вредни работи од животот и многу повеќе ќе се труди да ги исполни нашите очекувања. Секој човек, за да може да работи во својата дејност, треба да ја смета за важна и добра. И затоа, каква и да е положбата на човекот, тој бездруго во себе ќе изгради таков поглед на човековиот живот воопшто, при кој неговото делување ќе му изгледа важно и добро. На пример, луѓето обично мислат дека крадецот, алкохоличарот, проститутката… не признавајќи дека нивните активности се срамни, гадни и погрешни, треба да се срамат од нив, но се случува сосема спротивното. Луѓето, што судбината или пак нивните грешки и гревови ги ставиле во извесна положба, колку и да е погрешна, за себе создаваат таков поглед за животот, при кој нивната положба им изгледа пристојна и оправдана. За поткрепување на таквите погледи, инстинктивно се дружат со овој круг на луѓе, што го признава нивниот статус и нивното сфаќање на животот.

- Трето, колку повнимателно го слушаме, ќе сфатиме дека во тоа, на прв поглед конфузно повторување на веќе слушнатото, има важни и корисни работи. Секој, кој со внимание се труди да ги слуша своите колеги, ќе ја разбере болката што живее во душата на секој алкохоличар. Што се однесува до мене, јас сакам да го слушнам тоа што е најдобро што човекот го има во себе, без оглед на тоа дали таквиот разговор се смета за премногу стручен, простачки или којзнае каков.

- Четврто, колку подобро ќе го запознаеме апстинентот, ќе можеме многу повеќе да му помогнеме. Конечно, ако новиот апстинент знае дека го почитуваме, ќе биде спремен со поголемо внимание да слуша и учи, повеќе и тој да ги почитува своите колеги. Иако слушањето на соговорникот е најважен облик на внимание, потребно е да се исполнат и други облици во односите, кои за подлога имаат вистинско заедништво, посебно кога во прашање се заболените алкохоличари. Еден од најважните облици е комуникацијата, што помеѓу себе ја имаат апстинентите. Времето поминато во разни активности во Клубот на лекувани алкохоличари, ни дава безброј прилики подобро да ги набљудуваме и взаемно да се запознаеме со новите апстиненти. Ако некој апстинент нешто крие во себе, за себе ја скратува можноста од каква било помош, а пријателот го оневозможува да биде од корист. Искуството покажува дека, колку почесто го посетува Клубот на лекувани алкохоличари, секој апстинент се повеќе станува свесен дека индивидуално неговите можности се ограничени, дека секој поединечно е слаб човек, кој може да егзистира само преку соработка во група со слични луѓе на себе, здружени во Клуб на лекувани алкохоличари.

%

%

Посебна улога во процесот на лекувањето на алкохолната болест и во надминувањето на проблемите, кои се предизвикани од неа, има нашиот терапевт. Темите што се обработуваат во Клубот на лекувани алкохоличари се интересни и присутните апстиненти, ги следат со големо внимание. Сите се трудиме да ја усовршиме својата волја, да се придржуваме до правилата што за нас ги одредува нашиот терапевт, а со секојдневните воздржувања и постојаната борба со страстите, се учиме на издржливост, трпение и толеранција. Др.Методија Николоски – Мец, кој е голем експерт, доктор по алкохолизам, вложува голем напор и голема љубов, на што поедноставен начин, да ни ги пренесе апстрактните концепти, кои нам, на неговите ученици, во почетокот ни беа тешко разбирливи

Иако понекогаш вложуваме поголем труд, за да го разбереме тоа, што овој великан ни го пренесува, сепак, ние сме презадоволни од многуте нови сознанија за животот, што пред нас непрекинато, на секој состанок, се отвораат. Неизмерно го сакаме и почитуваме, бидејќи знаеме дека тој е личност со огромни вредности, кои заслужуваат посебна почит и внимание, а и ние самите уште повеќе се сакаме и цениме, бидејќи со неговата мотивација сме спремни уште повеќе да работиме на сопствениот развој, до конечна победа над алкохолот, односно, до крајот на животот.

Како што сунгерот ја впива водата, така и ние во себе го впиваме потребното, важното и радосното, што ни ги нудат новите сознанија за трезвениот живот. И сé што слушаме или гледаме, ни изгледа некако познато, ни се чини дека се повторува, дека само го доведуваме во нашата свест тоа, што одамна сме го знаеле, но порано не сме го спознавале и не сме верувале во исправноста во тоа што сме го знаеле. Сосема е сигурно, дека нашиот терапевт, на состаноците, го чувствува интензитетот на нашата концентрираност, вниманието и почитта од секој апстинент и тоа, можеби е најголемата награда за неговиот труд.

%

%

Од сите заблуди во врска со лекувањето на алкохолната болест и улогата на Клубот на лекувани алкохоличари во тоа лекување, најјако и најубедливо, во исто време и најпогрешно, е верувањето на алкохоличарот, дека само по неколку посети во клубот буквално е излечен и дека има големи промени во неговите погледи и однесување кон алкохолот, односно, убеденоста дека алкохолот на него во иднина ќе делува исто, како што делува и на останатите луѓе.

Се разбира дека тоа е сосема погрешно, бидејќи, за целосен успех во лекувањето на алкохолната болест, најважно е алкохоличарот да се соочи со својата бедна состојба и да добие мотив за лечење, односно, за надминување на проблемите што ги има тој самиот, и заедничките проблеми со членовите на неговото семејство. Добивање мотив за лечење од алкохоната болест значи, во свеста на алкохоличарот да се роди и да заживее мисла, дека е потребна промена во неговиот живот и дека во тоа единствено може да му помогне Клубот на лекувани алкохоличари. Со други зборови, пред воопшто кај алкохоличарот да дојде до крупни промени во размислувањата, тој мора, барем на некое ниво, да ја почувствува силата и сигурноста што треба да произлезе од неговата убеденост, дека терапевтите и искусните членови на Клубот на лекувани алкохоличари му се постојани и сигурни сојузници. За да дојде до вакво сојузништво, терапевтот и сите членови на клубот, цело време треба да ја докажуваат својата грижа, љубов и внимание, својата спремност искрено да помагаат, на секого и во секое време.

%

%

Најважно е што сонот ми помогна да ја сфатам вистинската улога на Клубот на лекувани алкохоличари, во животот на секој лекуван алкохоличар. За да може да ги почувствува благодетите што ги пружа Клубот на лекувани алкохоличари, пред да почне да се лекува, алкохоличарот треба да се запознае со сите активности, што ги има во КЛА, да се мотивира и да почне да го посетува клубот. Се работи за тоа, дали човекот ја достигнал токму онаа точка во животот, кога може да рече дека тоа е сé што може да се поднесе и дека само уште еден удар е премногу.

Повеќето алкохоличари, кои доаѓаат во Клубот на лекувани алкохоличари, во почетокот се несигурни и пристапуваат со недоверба, во поглед на успехот од лекувањето на алкохолната болест. Тоа најмногу е затоа што, кога ќе се соочат со вистината, често се склони кон погрешни тумачења на својата несреќна состојба. Ова што јас го пишувам, можеби нема целосно да ја демистифицира вистинската тајна на успехот во лекувањето на алкохолната болест и вистинските вредности на Клубот на лекувани алкохоличари во тоа лекување, но се надевам дека ќе ги појасни работите и ќе ги отстрани погрешните концепти и сфаќања, кои се директна причина за страдањата и болката кај алкохоличарите. Најголем мотив за моите написи, кои ги читате на оваа страница, црпам токму од страдањата на алкохоличарите, кои ги сметам за непотребни и надминливи, бидејќи со вистинските сознанија за КЛА, ќе можат да се отстранат многу заблуди.

%

%

Дотогаш чудните, бледи, искривени лица од присутните луѓе, почнаа да добиваат нормален човечки лик и во нив, ги препознав моите поранешни браќа по алкохол. Но сега, во улога на поротници, сите едногласно викаа: “Смрт за ѓаволот, смрт за алкохолот, смрт за злото.”

Кога виде дека остана сам, бидејќи сите негови дотогашни следбеници се приклучија кон војската на спасот, што ја предводи др.Мец, кога виде дека не може да ги победи сите, ѓаволот испушти силен крик, се слушна силен пукот и страшна смрдеа ја исполни судницата.

- “Пукна ѓаволот” – радосно викаа луѓето.

Се штрекнав и се разбудив целиот испотен. Потребно беше да поминат десетина минути, за целосно да си дојдам на себе. Мислам дека не постојат зборови, кои би можеле да ги опишат радосните чувства на човек, кој длабоко во душата се чувствува, како да воскреснал од мртвите. Целото мое битие, ако можам така да кажам, беше обземено од мислата дека сум жив, дека сум спасен од пеколот, кој само до пред малку беше моја стварност.

Ретко сонував и само што ќе ги отворев очите, сонот брзо го заборавав и речиси, на ниту еден не се сеќавав. Но, штом ќе ги затворев очите, сликите од овој страшен сон, една по една, како на филмско платно, поминуваа низ мојата глава. Тешка мора, од овој необичен и страшен сон, ме измашуваше долго време, додека не почнав да ги сфаќам неговите вистински пораки, додека не почувствував желба на тие пораки, да им дадам свое толкување.

%

%

Не можев да претпоставам, ниту да очекувам, дека случајно изговорените зборови, можат да предизвикаат такво дејство. Како полето на смртта, прекриено со мртвите коски од луѓето, да се затресе од допирот на духот, а вкочанетите коски се размрдаа. Непромислено ги изговорив зборовите на љубов и сожалување, зборови од кои секој можеше да извлече корисна поука и, тие влијаеја така, како само тие зборови да ги чекаа, за да престанат да бидат трупови и – оживеаја. Сите гледаа во мене и очекуваа да кажам големи зборови и да направам големи дела, со кои ќе им помогнам во нивната борба со ѓаволот. Се покажа дека е многу потешко да се помогне, отколку што очекував. Конешно сфатив дека на алкохоличарите може да им се помогне, само ако тие самите ги променат своите ставови кон алкохолот и кон животот воопшто.

На крајот од својот говор, уште им реков: “Ѓаволот, кој секогаш стои пред вратата на вашите срца, ја зграбил приликата кога сте посегнале по чашката со алкохол. Со тоа сте му ја отвориле вратата и тој скокнал во вашето срце и таму сега седи како домаќин. Истерајте го надвор! И, во иднина, бидете внимателни и не ја отворајте вратата низ која тој, така лесно влегува. Самите бидете си власт над себе си – тогаш ниту една власт нема да ви биде потребна, особено нема да ви биде потребна власта од најстрашниот ѓавол – алкохолот. Многу повеќе вреди да се живее и најбеден живот, исполнет со искрена љубов и внимание со своето семејство, отколку да се живее сам, во изобилство.”

%

%

Зборував полека, на почетокот на секоја реченица го подигав, а на крајот го спуштав гласот. Ова прекинување на мојот говор, ова спуштање на гласот кога завршував една реченица и повторното подигање кога започнував нова, беше потполно природно, иако во него имаше голема драматичност и кај луѓето, без сомнеж, мораше да предизвика впечаток дека е дојден судниот час и дека пред нив не стои осуденик, туку стои ангел обвинител над ѓаволот.

Целосно се ослободив од стравот и со уште посилен глас продолжив: “Браќа мои, немојте да излезете од оваа судница како најголеми глупаци и кукавици. За да бидат делата добри, човекот што ги прави прво мора да биде добар и правилно усмерен, бидејќи од таму, каде ништо не е добро, не може никакво добро ни да произлезе. Ако имате доверба во самите себе, тогаш краток е патот до чесен, среќен и достоен живот. Бидете сигурни, бидете целосно убедени во вашиот успех, бидете сигурни во улогата на Клубот на лекувани алкохоличари во вашиот живот, бидете сигурни во вашите терапевти и нивната несебична помош. Во Клубот на лекувани алкохоличари се наоѓа спасот, во клубот се наоѓа вистинскиот спас за вашите секојдневни страдања. Алкохолот е извор и почеток, творец и татко на многу гревови, а горделивоста, егоизмот, мрзата, гневот и зависта, се негови потомци. Клубот на лекувани алкохоличари ви ја дарува убавината и радоста на вистинскиот човеков живот и ќе направите голем грев ако, при првото искушение,  го заборавите вашето свето место, ако заборавите на благодадта што ви ја пружа КЛА и тргнете по ѓаволот. Време е да престанете да чекате ненадејни дарови од животот – животот треба сами да го градите. Верувајте и станете упорни во тоа што верувате – дека само во Клубот на лекувани алкохоличари е спасот. Само така, со крената глава, одлучно и бестрашно ќе чекорите по патот на вашата победа над алкохолната болест, само така ќе научите и ќе добиете снага за да ги надминете сите тешкотии и опасности, ќе бидете спремни да поднесете секакви неволји. Најдоброто нешто во човековиот живот се неговите мали, безимени, незабележливи и незапаметени дела, создадени од добрината и љубовта. Што може да ви даде ѓаволот, а што би вредело и најмал дел, од тоа што ви го нуди Клубот на лекувани алкохоличари?”

%

Почувствував топлина во срцето, почувствував чудна сила што ја добив од мојот спасител, почувствував потреба и силна желба одговорноста за сите мои глупости и пропусти, за сите мои лоши постапки од минатото, да ја земам во свои раце. Некој тивок, непознат глас, со шепот ме охрабруваше: “Со Божја помош, со помош на прекрасен човек, кој е извонреден терапевт, како што е др.Мец, со помош на колегите од Клубот на лекувани алкохоличари, успеа да ги скратиш барањата на телото. Што се однесува до твојата напатена душа, таа не само што може да се надева, туку сега може да биде сигурна, дека ќе ја добиеш оваа најтешка, но во исто време и најважна битка во твојот живот. Залудно ѓаволот се труди повторно да ја зароби твојата душа, залудно се труди да те совлада, а тој знае дека тоа најлесно ќе го постигне, ако само за момент се посомневаш во вредноста и исправноста од посетувањето на Клубот на лекувани алкохоличари. Твојот одговор до ѓаволот секогаш треба да биде категоричен и секогаш ист. Треба да се бориш со сите сили, да истраеш до крај, до конечната победа над твојот најголем непријател, до конечната победа над најголемиот непријател на целото човештво – алкохолот. Цврсто земи ги работите во свои раце, биди тоа што треба да бидеш – човек. Ни животот, ниту сите богатства и задоволства на овој свет, што ѓаволот ги нуди, ни приближно не вредат колку достоинството – единствената причина, поради која вреди да живееш. Гледај кон светлината, гледај кон иднината. Стави ги грешките во архивата на минатото и на нив потсетувај се само за да не ги повторуваш.”

Храбро скокнав и силно извикав: “Јас сум виновен за сé, за сите мои грешки и гревови. Живеев како скот, како дивјак од камено, од пештерско време, кога човекот сеуште живеел на дрвјата, бев животно, див ѕвер. Но, бев таков, бидејќи бев заведен, заблуден од овој страшен ѓавол кој, како слепец, цврсто ме држеше во своите канџи и ме водеше по патот кон пеколот. За успешно да ме донесе во замката на алкохониот пекол, овој страшен ѓавол, за своја главна компонента ја имаше илузијата, што се создава кај секој алкохоличар, дека задоволствата што алкохолот ги пружа се најголеми и дека вечно ќе траат. Впрочем, зошто кој било би се впуштил во пакт со ѓаволот, ако не од надеж дека ќе го ослободи од маките и страдањата. Иако, на прв поглед, изгледа дека таквата илузија е корисна лага за алкохоличарот, сепак, сите треба да знаете дека митот за бесконечните задоволства не е корисна, туку е пеколна лага, бидејќи тоа што ѓаволот го нарекува задоволство, во стварност е невидлив пекол, а во име на тој пекол јас, како и сите други алкохоличари од целиот свет, ја ограничуваме својата, уште повеќе им ја ограничуваме слободата на нашите најблиски. Знаете, ќе живее полн живот оној, кој сака да живее како човек, во вистинска смисла на зборот. Треба само да ги избегнуваме валканите ѓаволски страсти, кои не водат во сигурна смрт, засекогаш. Оттргнете го телото од нечистите сили, кое тие грозно ќе го извалкаат, тело кое Бог го создал од својата плунка и живот му вдахнал. Овој свет не е долина на искушување и премин кон некој подобар, вечен живот, туку овој свет во кој живееме е еден од вечните светови: тој е убав и радосен и ние не само да можеме, туку со своите напори мораме да го направиме уште поубав и порадосен за оние, кои ќе живеат после нас во него. Јас сум оној кој е крив што е жив и кој на себе доброволно ја зема заслужената казна. Затоа, ако мислите дека сум виновен што со голем труд, со голема и несебична помош од нашиот терапевт, со помошта од сите членови на Клубот на лекувани алкохоличари, најмногу со несебичната љубов и внимание од моите најмили – сопругата и двете прекрасни деца, конечно успеав да се освестам, затоа што успеав да се извлечам од канџите на овој проклет ѓавол, тогаш судете ме и ќе ја прифатам секоја казна.”

%

Тогаш се случи големо чудо. Силна светлина ја осветли судницата, а нечија рака, татковски ме потчукна по рамото. Исплашено се завртив, да видам: што е тоа? Зад мене, наредени како војници, со насмеани лица, спремни за борба, стоеја колегите од Клубот на лекувани алкохоличари, а пред нив, како џин, како Ангел Божји, стоеше нашиот терапевт Др.Методија Николоски - Мец. Слободно може да се каже, дека Др.Мец стоеше во судницата, како Бог од некоја грчка трагедија, од која избива вик на фанфари за непомирлива одмазда или кој, со глас што го надвикува татнежот на громовите, ја распостила низ широката вселена најтешката клетва, од која Боговите ќе се зачудат, а темелите на пеколот ќе се тресат до распаѓање: “Ако над нас има праведен Бог и, ако тој сака да им даде најмал дел од неговата милост и сожалување на неговите заблудени чеда и, ако сака да ги сослуша молитвите кои излегуваат од дното на мојата душа, тогаш го молам Семоќниот Бог наш, да ми даде време и сила, тебе ѓаволу, тебе ѕверу над ѕверовите целосно да те уништам, наместо плачот и тагата, да им ја вратам радоста и среќата на овие несреќници, да ги спасам овие и сите други луѓе, од алкохолниот пекол.”

Од него зрачеше боженствена светлина, зрачеше огромна сила од неговата насмевка. “Не плаши се, ние секогаш сме со тебе” – тивко ми рече.

Во истиот момент, во главата ми дојде еден од неговите совети, што ги слушавме на состаноците, во Клубот на лекувани алкохоличари: “Алкохолот не ги решава проблемите. Тој само создава лажна илузија за привремено одложување на соочувањето со реалноста, создава чудна илузија за заборавање на проблемите, до степен на нивно непостоење. Лесно е да се прават лоши дела, оние дела, од кои доаѓаат нашите несреќи, а тоа што е добро за човекот, се прави само со голем напор. Ако ви остане, макар и најмала грижа за телесниот живот, борбата е беспредметна. Јас знам дека вашата борба е тешка, но исто така знам, дека мора да престанете да се дружите со алкохолот, дека нема друг начин за да се достигне среќата. За вистинско самооткажување од страстите и успешна борба со нив, потребни се вистинските сознанија за последиците од алкохолизмот, до кои може да се дојде само во Клубот на лекувани алкохоличари.”

%