Во почетокот воопшто не бев свесен за големата преобразба на мерилата, за вредностите на животот, што се случуваше во мојата напатена душа, ниту пак имав објаснување за новата светлина што го осветлуваше мојот живот. Со помош на колегите од Клубот на лекувани алкохоличари, научив дека во животот на секој човек има нешто, што е многу повредно од секојдневно опивање и бесцелно скитање. Кога денес размислувам за сето тоа, едноставно се изненадувам пред сите тие благодети што ги открив. Се чудам како тоа до сега не сум можел да го забележам, како тоа можат да го забележат сите други, само не и јас. Советите и мудроста на нашиот терапевт, заедно со мојата волја и упорност, помогнаа да се извлечам од дното на пеколот, реално да ги согледам сите мои грешки и слабости и да отворам беспоштедна борба со нив, до конечна победа над алкохолното зло, да сфатам дека јадењето, пиењето и облекувањето навистина се животни потреби, но дека во нив не се наоѓа смислата на животот,
УБАВИНИТЕ НА НОВИОТ ЖИВОТ
Category : ИСПОВЕД 075 985772
УТЕХА ЗА ЗАЛУТАНИТЕ
Category : ИСПОВЕД 075 985772
Др.Методија Николоски – Мец е единствен учител, достоен на тоа име, бидејќи во сите нас непрекинато го разбудува духот на слободното мислење и кај апстинентите развива чувство на лична одговорност. Не учи како да ја стекнеме способноста за сигурност во секојдневните активности, а за да се чувствуваме посигурни, помирни и похрабри во животот, дека треба да посакуваме малку, а да се надеваме на уште помалку; не учи дека не мораме да се трудиме да бидеме подобри од другите, туку да бидеме најдобри во границата на нашите можности. Тој знае да ја препознае и уништи демонската сила на незнаењето, особено да ја уништи демонската сила
СПАСИТЕЛОТ
Category : ИСПОВЕД 075 985772
Клубот на лекувани алкохоличари “Здрав живот” од Прилеп наликува на каменит свод, чии камења се меѓусебно поврзани. Но, тој ќе се сруши ако над него деноноќно не бдее нашиот вистински пријател, нашиот спасител, нашиот духовен водач, нашиот ангел чувар Др.Методија Николоски – Мец.
Кога зборував за докторите, реков дека целосно сум незадоволен од нив и дека целосно ме разочараа и како лекари, но и како луѓе.
ПАТОТ ДО ПОБЕДАТА
Category : ИСПОВЕД 075 985772
Денес не се срамам поради тоа што не знаев ништо за работата на Клубот на лекувани алкохоличари и неговата улога во мојата борба со алкохолната болест, но ќе беше голема срамота и голема загуба за мене, ако ништо не сакав и не се потрудев да научам. Со посетата на клубот, го направив првиот правилен чекор, добивав непозната сила од која чувствував како во своите раце да ја држам целата вселена. Патувам низ прашумата на животот, но сега не како уплашен патник, кој низ густите дрвја трага по непозната цел, туку како патописец, кој во својата свест го бележи сето тоа што треба да се знае, во борбата со најголемиот непријател на целото човештво – алкохолот. И, колку повеќе ја осознавам проблематиката на алкохолизмот, се пострастно им се восхитувам на убавините на новиот живот.
Со помош на колегите од Клубот, со помош на бистриот ум и интелектот, со помош на новите сознанија за алкохолната болест и нејзината уништувачка моќ, што ги добив во Клубот, успеав да ги спречам сетилата да се врзуваат за предмети на уживање. Веќе не ми е потребен алкохол за да се воодушевам, за да се расположам, за да запеам. Мене веќе не ми се потребни пријатели кои во се се сложуваат со мене, кои ги разгоруваат моите страсти и кои ме поддржуваат во мојата пропаст, кои на се климаат со главата во знак за одобрување, бидејќи тоа истото, мојата сенка го прави многу подобро од нив.
Само во Клубот на лекувани алкохоличари и на ниту едно друго место, луѓето ме примија и прифатија таков каков што бев, што е најважно, како рамен на нив. Слични на мене се околу мене, и јас сум сличен на нив. Идентификувајќи се, дружејќи се со тие луѓе, си помагам себе си, им помагам на другите, не правам зло ниту сум причина за какво било друго зло. Можеби е чудно, но дури откако почнав да го посетувам клубот сфатив колку сум бил лош и колку се грозам од самиот себе. Од тогаш, ја снема одбивноста што ја имав кон другите луѓе – спротивно, кон нив чувствувам нежност и почит. Денес сум многу среќен, мојот живот е пријатен, има некаква смисла. Се чувствувам како принц кој се вратил од прогонство, како човек кој оживеал од мртвите. Повторувам, многу сум среќен и додавам дека во целиот мој живот, ова е мојот најсреќен период.
%
Веднаш да кажам дека моите први впечатоци од посетата на Клубот на лекувани алкохоличари при Тутунскиот комбинат, беа поразителни. Клубот го посетуваа само неколкумина, доста постари луѓе од мене, за кои, веројатно поради мојата возгордеаност, веднаш помислив дека посетата на клубот за нив е разонода – немаат друга работа, па ете, да го отепаат времето. Во длабочината на душата, а сепак, секогаш на површината од моите мисли, за мене беше голем проблем: како да се однесувам во новата средина, каков став да заземам?
ВИСТИНСКА ОДЛУКА
Category : ИСПОВЕД 075 985772
%
За моја голема среќа, неодговорноста на докторот од нервното одделение, неговата нестручност и ноншалантност, ја поправи мојот матичен лекар Др.Добрица Тинтоска Димеска која, кога ги пишуваше рецептите, забележа дека сум крајно вознемирен. Ми предложи да ми даде десет дена боледување, но со услов да почнам да го посетувам Клубот на лекувани алкохоличари во Тутунскиот комбинат во Прилеп. Боледувањето навистина ми беше потребно, но нејзиниот предлог за да посетувам КЛА, влијаеше чудно на мене. Истото да ми го предложеше само еден ден порано, ќе се чувствував многу навреден, бурно ќе реагирав и на сите можни начини ќе се трудев да докажам дека не сум алкохоличар.
ПОЧЕТОК СО ЛЕКУВАЊЕ
Category : ИСПОВЕД 075 985772
Пропаѓањето на човекот, без оглед дали тоа е набрзина или полека, со години, тоа е цената што ја бара алкохолот. И, ниту еден негов пријател не може да побегне од плаќањето на тој свој долг.
Во тие моменти низ главата постојано се навраќав на стиховите од Волтер:
“Кад пропало све је,
и изгубљена свака нада,
живот постаје срамота,
и смрт је дужност тада.”
Последните стихови на Есењин, со кои тој се збогува со земниот живот, го параа моето срце:
“Збогум пријателе, збогум,
еве ти ја мојата рака,
на светот да живееш не е ништо ново,
но и да умреш исто така.”
Во тие моменти бев крајно вознемирен, така што слободно можам да кажам дека газев по танката линија на животот и смртта.
ОГЛЕДАЛОТО НА ВИСТИНАТА
Category : ИСПОВЕД 075 985772
За моја голема среќа, мојата заспана совест едно саботно утро се разбуди сама, без ѓаволот што постојано беше во мене, кој веројатно во тој момент беше успан. Застанав пред огледалото и внимателно се загледав во човекот, кој стоеше наспроти мене и тажно гледаше во страшилото, што некогаш беше човек. Тоа беше првпат откако станав алкохоличар, вистински да се видам себе си. Очите од секогаш можеле да забележат, но до тој момент беа прекриени со пеколна, темна завеса, која ја покриваше вистината за моите страдања од алкохолот. Се чувствував како сениште, опкружено од сите страни со шишиња.
