“Мојот татко алкохоличар”

Ова да ти биде последен пат што крена рака на мајка ми! – викаше Дарко и гласно плачеше. Ајде кога си толку силен маж, стани и удри ме мене. Немам намера да се бранам. Долго време молчам и се однесувам како ништо да не гледам, со надеж дека ќе се освестиш. Но, гледам дека на твојата глупост и нема крај.

            Малаксано седна на каучот и нежно ја гушна мајка му. Солзите непрекинато течеа по неговото лице.

            Нада добро го познаваше синот и затоа беше изненадена од таквата реакција. Знаеше дека е многу мирен и повлечен и затоа не можеше да поверува дека може да направи такво нешто. Уплашено гледаше во некоја точка во подот и тивко липаше. Илјадници мисли ѝ минуваа низ главата. Стравот за судбината на својот единец силно ѝ го стегаше срцето. Што ако Блаже го нападне и него?

            За кратко во собата настана целосна тишина. Таткото, по реакцијата од синот, како малку да си дојде на себе. Молчењето и наведнатата глава јасно укажуваа дека и тој е многу изненаден. За момент низ главата му помина мисла да се пресмета и со Дарко. Јасно и гласно да му даде до знаење кој е главен во куќата. Но, љубовта што во тој момент ја чувствуваше кон синот беше премногу голема. Тоа го натера да се премисли. Не кревајќи ја главата, тивко рече:

            – Сине, ова воопшто не го очекував од тебе. Ти не сакаш, а можеби и не можеш да ја сфатиш мојата мака. Тоа најмногу ме боли. Цело време се трудам да бидам добар татко, да ти дадам, да ти купам сé. Мислам дека ништо не ти недостига и…

            Можеби Блаже имаше намера да набројува колку добрини направил и колку работи му купил на Дарко за да го направи среќно дете. Но, остриот глас на синот го прекина:

            – Да, ти мислиш дека ми даде сé. Впрочем, така мислат и сите кои отстрана го набљудуваат нашето живеење. Вистина е дека ми даде и ми купи сé што ти мислеше дека ми е потребно. Биди убеден дека еден ден тоа двојно ќе ти го вратам, биди сигурен во тоа. Но, не ми го даде тоа што е највредно и што мене ми беше најпотребно – не ми даде ниту грам љубов. Веројатно мислиш дека бев многу среќен кога ми купуваше најубава облека или кога ми го купи рачниот часовник на кој сите другарчиња ми завидуваа. Сите посакуваа да имаат така добар татко, каков што имам јас. Ниту еден од моите другари не можеше да разбере: зошто јас не се радувам? Сите ми даваа до знаење дека тие би биле пресреќни со такви подароци. За да бидам среќен, не ми беше потребен часовник. Ми беше потребен татко кој ќе се грижи за мене. Обиди се да се сетиш кога последен пат имаш разговарано со мене. Сети се кога си ме прашал дали имам некој проблем, дали за нешто треба да ми помогнеш. Не можеш ни да замислиш колку ми било тешко кога гледав како моите другарчиња ги галат и охрабруваат нивните татковци. Тие секогаш беа покрај нив во моментите кога им беа потребни.

            Направи кратка пауза за да земе здив, ги избриша солзите и продолжи:

            – Токму затоа во седмо одделение, кога наставничката по македонски јазик ни даде да пишуваме писмена задача на слободна тема, јас пишував на темата “Мојот татко алкохоличар”. И таму ги напишав сите мои маки и страдања. Напишав за моето несреќно детство. Напишав каков си и дека би се откажал од сé на светот, дека ништо не ми треба, Continue reading

Верност

– Најубав спомен што жената ќе го зачува од љубовникот, е неверството што му го направила. Енри Бек

– Мажите не се бесни затоа што дознале дека жената ги изневерува, туку затоа што тоа дотогаш не го знаеле. Жорж Куртлин

– Мажите ги понижува должината на освојувањето, додека за жените значи слава. Стендал

– Во љубовта, неверството скоро секогаш побрзо чекори, од недовербата. Ла Рошфуко

– Оној, кој е неверен во малите работи, ќе биде ли верен во големите? Готхелф

– Знаете ли зошто кучето е верно на својот господар? Бидејќи навикнало на неговиот ќотек. И. Цанкар

– Кучето, како што е познато, верно е на својот господар. Но зашто го земаме како пример, кога е верно на човекот, а не на друго куче? Краус

– Препушти го бродот на ветровите, но срцето не им го препуштај на девојките, бидејќи морскиот бран е посигурен од верноста на жените. Цицерон

– Оној, кој сака да им служи на двајца господари, и двајцата ќе ги изневери. Лат пог

Fide, sed cui, vide! – Верувај, но внимавај на кого! Лат пог

– Верноста вклучува во себе верност и во несреќа; кога војникот ја прифатил униформата од некој народ, тој го прифатил и поразот. Галберт Честерон

“Delirium tremens”

Три дена се бореше со силната желба да се напие. Кон крајот на третиот ден му дојде мисла дека експериментот успешно го завршил. “Од утре слободно ќе можам да продолжам да пијам. Сега имам доказ дека со пиењето можам да престанам кога ќе посакам. Кога можам три, зошто не би можел да не пијам триесет, педесет, илјадници денови.”

            Во текот на овие три дена кај него се забележуваше голема нервоза и силна главоболка. Беше многу вознемирен, главно, во ноќните часови. Сонуваше кошмарни сонови што кога ќе се разбудеше, веднаш ги забораваше. Како да имаше празнина во сеќавањата. Целиот беше испотен. Чувствуваше треперење по целото тело. Беше убеден дека тоа се симптоми на голема настинка и дека тоа за неколку дена ќе му мине. Пиеше таблетки за главоболката, се надеваше дека ќе помогнат, но ништо од тоа.

            Блаже не беше упатен во симптомите на алкохолната болест и затоа не знаеше дека тоа беа првите знаци на алкохолна криза. Пред спиење главата уште повеќе почнуваше да го боли. Како во шега помисли: “И ова е доказ дека треба да продолжам со пиење. Кога пијам, особено кога сум поднапиен, ништо не ме боли. Го оставив пиењето само три дена и ме фатија триста болести. Сé почна да ме боли.”

            Кутриот човек не можеше, а веројатно и не сакаше, барем пред себеси, да признае дека и дотогаш честопати имаше проблеми со здравјето. Но, сето тоа го припишуваше на алкохолот или на опиеноста од минатиот ден. Наутро чувствуваше малаксаност и гадење, неконтролирано тресење на рацете, а сето тоа исчезнуваше уште со првата чашка. Тогаш добиваше голема сила. Тресењето на рацете престануваше и тоа за него беше доволен доказ дека утринската доза од неколку чашки ракија е најголем лек.

            Ја угасна ламбата и со задоволство во душата легна во креветот. “Од утре ќе можам слободно да пијам колку што ќе посакам. Пред Јован ќе можам да застанам со крената глава. Нема да му дозволам да ми држи лекција како на прваче, како последниот пат.”

            Третата ноќ Блаже доживеа силен напад на делириум. Пред очите му се појави необично црвенило. За момент се избришаа сликите од неговиот мозок. Свеста му беше поматена и никако не можеше да се концентрира. Мислите летаа и тој не можеше да ги задржи. Постојано се префрлаа од една состојба во друга, од еден предмет на друг. Неговата психичка состојба беше крајно драматична, зашто беше исполнет со хаос и халуцинации. Околу него од некаде се јавија безброј змии и глувци. илјадници пајаци лазеа по ѕидовите и таванот, а ги имаше и по целото негово тело. Оваа состојба уште повеќе го вознемири и исплаши. Едноставно, не можеше да продолжи да лежи во креветот. Внимателно чекореше по собата, како да се плаши дека ќе нагази некоја од многуте змии. Одвреме – навреме мавташе со нозете за да ги избрка глувците, што дрско му се качуваа по нозете. Неконтролирано размавтуваше со рацете за да ги турне големите пајаци што лазеа по него. Колку повеќе ги туркаше, тие сé повеќе однекаде се јавуваа.

            Во неговите уши одѕвонуваа неопределени шумови што потоа јасно можеше да ги разбере. Слушаше како многу луѓе нешто зборуваат нешто лошо за него. Па да, тоа се истите оние луѓе кои порано го судеа и го отпуштија од работа. Но, како тогаш да беа поправедни? Сега за него зборуваа најлоши работи. Сите го обвинуваа дека направил страшен злочин. Continue reading

Вербата во промена

Како да се надминат проблемите, да се премостат бариерите на патот кон промената на нашиот однос кон алкохолот и животот воопшто, како да се достигне победата над алкохолното зло? Реалната промена, за разлика од некои општи сфаќања, не подразбира жртва! Спротивно, тоа е откажување од секаков облик на (само)жртвување, на кој една личност се навикнала!

Најтешкиот дел од промената на нашиот однос кон алкохолот и животот воопшто е стравот од неа и… чувството на несигурност во врска со неа, (пот)свесно споредувајќи го со чувството на STATUS QWO состојба, на “УДОБНА НЕСРЕЌНОСТ”.

Тежината на промената е во тешкотијата да се навикнат саможртвувачките и автосаботирачки навики, со сета нивна излишна комплексност! Секоја негативна мисла, како и секое непријатно чувство е себеказнување! Блажениот однос кон себеси и најважната спротивност на ова… тој е создател на духовниот пат, кој секој е способен да го изоди. Така, суштината зад успехот во себетрансформацијата, пред сé лежи во прифаќањето на умот!

Прифаќањето на секоја несакана навика всушност е половина од она, што е потребно, за таа да се надмине! Втората половина е во насочувањето на вниманието кон посакуваната навика, која би го зазела нејзиното место! Нежното и искрено помирување и прифаќање на своите особини, од кои не сме задоволни, без самоказнување и автосаботажа е основата, која овозможува подеднакво… нежно и искрено, упорно пренасочување на вниманието кон оние особини, од кои сме задоволни!

Причината за самоказнувањето е недоволното прифаќање на себеси. Причината за недоволното прифаќање на себеси е самоказнувањето!

Надминување на негативното никогаш не би можеле да оствариме преку директно конфронтирање со негативното; тоа е можно единствено преку негово прифаќање и Continue reading

Прва посета на Клубот на лекувани алкохоличари

Извадок од мојата книга “Како да се победи Кралот Алкохол”

Збунетост, страв, чекање… Тоа беше првата лекција што Блаже ја научи за борбата со алкохолната болест, за вистината, за својата иднина, а уште повеќе за иднината на своите најмили. Минути, часови, денови поминуваа. Правеше безброј планови. Во главата ги замислуваше сите можни варијанти, од впечатоците на првата средба со луѓето од Клубот. Постојано во себе си ветуваше дека ќе ги промени своите ставови, своето однесување кон алкохолот. Но, итриот ѓавол му го испрати првото искушение. Му внесе во главата мисла, дека веќе успеа да го остави алкохолот… и без посетување на Клубот на лекувани алкохоличари. Таа мисла сé повеќе беше присутна во неговиот мозок. Од друга страна, беше свесен дека никако не смее да го разочара докторот. Неговиот збор за него стана закон. Помисли што направи тој човек за него и неговата Нада и во истиот момент се засрами. “Самата помисла на Клубот ми создава големи тешкотии. Но, дадов збор што мора да го одржам. Ќе го правам само тоа што сум должен да го правам и нема да се грижам за ништо друго. Впрочем, можеби во Клубот многу повеќе ќе ми помогнат туѓите искуства, за да го видам злото што треба да го избегнувам, отколку мојата памет… што е опседната со мојата горделивост.”    
 Точно во пет часот во вторникот, заедно со синот Дарко, пристигнаа пред зградата од Центарот за социјални работи. Блаже неколку минути беше нерешителен, се двоумеше и малку фалеше за да замине.
 – Сине, најдобро е да дојдеме другиот вторник. Ми треба уште време за да се навикнам и во пракса да почнам да ги спроведувам новите сознанија. Верувај ми дека не е така лесно и едноставно.
 – Тато, мора денес да влеземе. Нема да има подобар вторник од денешниов. Те молам, немој да ме разочараш, внимателно го охрабри. Докторот рече дека Клубот ќе ти помогне полесно да ги согледаш туѓите грешки, а со тоа многу полесно ќе ги поправиш твоите.
 По скалите чекореше полека, како да носи оловни тегови на нозете. Го премина ходникот и со страв ја отвори вратата. И конечно, беше таму. Исплашен, збунет и со растреперено срце. Тоа траеше кратко, сé додека неговиот поглед не се сретна со погледот од докторот, кој седеше на чело од големата маса. Го претстави на присутните и го замоли да им се придружи. Часовите на исчекување се претворија во напнатост, напнатоста премина во страв, а стравот го натера подобро да погледне околу себе. Во секој член од Клубот се виде себе си. Тогаш ја почувствува прекрасната атмосфера што ја имаше на ова место. Тоа го натера сé повеќе и повеќе да размислува за својот промашен живот.
 Со наведната глава над масата, внимателно ги слушаше тажните, но и среќните моменти од животот на алкохоличарите. Иако сите со големо внимание се трудеа да бидат паметни и сериозни луѓе, сепак, беа само луѓе. И претседателот на клубот, неговиот пријател Јован, кој трпеливо седеше веднаш до докторот и таинствено молчеше, со љубопитен поглед, како да сака да каже дека има уште многу важни работи што не се кажани. Кога ќе се сретнеше со погледот на Блаже, тој упатуваше насмевка на охрабрување. На неговото лице можеше да се види задоволство што и тој, неговиот пријател, денес е тука. И Валентина, која со многу напор го победи алкохолот, дел од својата животна приказна ја раскажа преку поезија, со прекрасни стихови што допреа до срцата на сите присутни. Во нејзините очи можеше да се види нескриена радост и среќа. И Павле, кој со особено внимание го анализираше ликот од секој присутен поединечно. Подоцна дозна дека тој пишува одлични текстови за борбата со алкохолното зло и дека инспирацијата ја добива во Клубот, главно од своите колеги. И досадниот Илија, што го запозна во болницата, кој цело време настојуваше да биде во центарот на вниманието со истата, одамна излитена приказна. Тој упорно се трудеше со своите глупости да создаде пријатна атмосфера. И Трајан, еден од најстарите апстиненти, кој со особено задоволство говореше за својата апстиненција, оставаше силен впечаток, зашто пораките носеа сила и предупредување до помладите да го следат неговиот пример.
 Сите тие беа обични луѓе со најчовечки надежи и желби за подобар живот. Сепак, на крајот од нивните искажувања, тој забележа дека сите од нешто се плашат. Сите беа опседнати со некој прикриен страв и несигурност, а тоа произлегуваше од очекувањата за среќната иднина. Дури и оние со најдолг стаж во апстиненцијата се однесуваа, како нивната борба со алкохолот само да започнала.

Клуб на лекувани алкохоличари

 

Во Клубот на лекувани алкохоличари ќе се чувствувате како да сте во еден рудник и… во него талкате, се симнувате најдолу, па се кaчувате нагоре! Тешките услови за живеење во него, ти нанесуваат многу болки и повреди! Така талкајќи, го додирнувате дното на дното… од вашиот внатрешен живот! Меѓутоа, еден ден наоѓате еден камен… камен со недефинирана форма и изглед, кој ќе ве освои со неговиот сјај и неговиот спектар од бои! Го земате каменот и го понесувате со себе дома. Кога го оставате во вашата мрачна соба… каменот ќе засвети со сиот свој раскош, собата ќе се осветли, а на вашето лице ќе се појави насмевка, за првпат… после долги години! Но, каменот секој ден нема да свети и вие ќе морате да го забришувате, да го милувате, едноставно… да се грижите за него!

Исто така, и Клубот На лекувани алкохоличари ти ја враќа надежта, вербата и силата во тебе, ама само со труд… работејќи на себе, ти ги користиш туѓите искуства, грешки и знаења и… го купуваш за себе најдобриот производ, што ти го нудат искусните членови на Клубот! Клубот не е само раме за плачење, ами Клубот е своевиден Универзитет од каде што црпиш знаење и каде што твојата креативност… која што проблемите предизвикани од пиењето алкохол, длабоко ја потиснале во твојата интима или пак… воопшто си ја немал. Клубот ќе ти подари, покрај репродуктивното знаење… и креативно знаење по твој личен терк! Да се престане со пиењето алкохол и алкохолни пијалаци не е баш лесно, да се сменат сопствените навики, сопствениот начин на однесување… е уште потешко. Посебно тешко е тоа да го направите сами!

Искуството од Клубот на лекувани алкохоличари не научи оти… ако *работиме заедно* ќе биде полесно, многу поконструктивно и… зошто да не – многу поубаво! Сите заедно со клубот ќе можеме… не само да престанеме со пиењето алкохол, туку што е и најважно… ќе го промениме стилот на животот! Сигурно е дека ќе се сретнеме со многу тешкотии и… сите ние заедно со нашите семејства, ќе бидеме тука во клубот да Ви дадеме подршка, знаејќи дека… кога и ние ќе имаме потреба… Вие ќе бидете истотака тука во клубот и… ќе ни подадете рака! Како и во секоја заедница, во секое семејство, во секоја ситуација… каде што се среќаваат многу луѓе, па така и во клубот, постојат принципи! Имајќи ги нив на ум, ќе ни биде многу полесно да чекориме заедно!

Др.ВЛАДИМИР ХУДОЛИН… КЛУБОТ НЕ Е :

Често пати забораваме дека постојат основни принципи за работа на клубовите, зацртани во литературата, во препораките на нашите конгреси, симпозиуми, месечни состаноци и.т.н.

  1. Клубот не е место за собирање на лекувани алкохоличари – апсистенти, кои самобендисано говорат за својата апстиненција, а не се присетуваат на сите оние кои што го напуштиле клубот после 2 или 3 состанока и веројатно се во рецидив.
  2. Клубот не е место за собирање само на лекуваните алкохоличари, туку и за членовите на нивните семејства.
  3. Клубот не е место за општествен живот на лекуваните алкохоличари, каде што ќе се зборува само за набавка на парични средства, организирање на излети и друга забава. Туку тоа е на прво место – ТЕРАПИСКО МЕСТО, за подршка на апстиненцијата и рехабилитацијата на семејствата, на работното место и воопшто во самото општество.
  4. Клубот не е гломазна општествена организација да речеме со 100 членови, во која никој никого добро не го познава, туку тоа е тераписка група од 20 членови на семејства, кои меѓусебно добро ќе се познаваат и си помагаат.
  5. Клубот не е место на кое може да *преседат* терапевтите (социолози, психолози, социјални работници, теолози, медицински сестри и.т.н.), туку тоа е место за сериозна работа на терапевтите, посебно едуцирани на подрачјето на алкохолизмот и работата со група.
  6. Клубот не е место за удирање на печати за присатност, туку тоа е место за активно учество во работата на групата.
  7. Клубот не е *фирма* за разни *бизниси*, туку тоа е тераписка група, длабоко човечка, која што им помага на сите членови во совладувањето на препреките во апстиненцијата и рехабилитацијата.

Знаеме дека времето е на наша страна… тоа е единствената вредност на која можеме да се потпреме. А кога тоа ќе го заборавиме, секогаш ќе се најде пријател да не потсети на тоа. Во клубот никој за никого не одлучува. Секој член во клубот го кажува своето мислење, тој расправа, тој дебатира, тој вербализира, може и да се скара, како што впрочем се случува и во реалниот живот. Ама никој нема право да му каже на другиот што треба да направи. Секој од нас ќе научи да чекори на свои нозе. А ако некој не замоли да одлучуваме за него, ќе го потсетиме на старата изрека која вели : *Да послушаш е лесно, ама тоа  ништо не вреди, нема употребна вредност. Растењето е многу потешко, но тоа не учи како да живееме*.

Нека Татковите глупости ти бидат опомена

Нема ништо победно од човекот, кој сé сака, а ништо не може. Клаудие

Врската помеѓу мажот и жената, за да биде вистински интересна, помеѓу нив треба да има уживање, спомени и желби. Шамфор

Прељуба е збор, кој означува дека погрешен маж, се нашол на право место. Аверченко

На секој маж кој ќе се најде пред атрактивна жена потребна му е заштита. Дени Кеј

Continue reading

Алкохол – што е тоа?

Зборот – алкохол, има Арапско потекло  (Al-kohl),  т.е. „многу фин“ или „оној што пали – жари“

Кога станува збор за алкохолот, мислиме на хемиското соединение на алкохол, а пред се на групата алкохоли… која се вика етанол (C2H5OH). Toa e бистра, безбојна и делумно испарлива течност со специфичен мирис и вкус.

Поради добрата растворливост во вода ЕТАНОЛОТ брзо (30 до 60 минути после земањето) се распространува до сите внатрешни органи на човечкиот организам.

Потребно е да споменеме уште една врста на алкохол, а тоа е МЕТАНОЛОТ, кој е многу опасен. Тој доведува до тешки труења, проследени со јаки стомачни мачнини, слепило и смрт поради парализа на органите за дишење. Познати се случаи на масовно труење како резултат од нестручно произведените алкохолни пијалаци со голема содржина  МЕТАНОЛ.

Алкохолните пијалаци денес се произведуваат на три начини т.е. постојат три технологии : 

ПРВИОТ НАЧИН е ферментација или вриење. На овој начин се произведува ВИНОТО. Свежиот гроздов сок, богат со шеќер, под дејство на ЕНЗИМИТЕ од лушпата на грозјето се претвора во алкохол и јаглен двооксид и кога концентрацијата на алкохол ќе достигне 14 проценти, процесот природно се прекинува. 

ВТОРИОТ НАЧИН е  превривање, а така се произведува ПИВОТО.

Во основа е сличен на вриењето, меѓутоа е малку покомплициран.

Плодовите на јачмен, рж, пченица или пченка, сите богати со нишесте се полеваат со вода за да се активира ртењето. Нишестето тогаш се претвора во шеќер. Со ставањето на сувите изртени зрнца во слад, додавајќи вода, хмељ (за да се добие горчлив вкус) и клетките од квасецот доаѓа до вриење т.е. претворање на шеќерот во алкохол и јаглен двооксид. Вриењето вештачки се прекинува кога ќе се постигне саканата јачина. А, јачината на ПИВОТО е обично помеѓу три и шест проценти. 

ТРЕТИОТ НАЧИН е дестилацијата и со неа се добиваат јаки, жестоки пијалаци (ВИСКИ, РАКИЈА, ВОТКА …). Зрната од житарките или зеленчуците се оставаат да ферментираат се додека нишестето се претвори во шеќер, а шеќерот во алкохол. Со загревање на вака добиената течност, кога ќе дојде до точката на вриење дел од водата испарува, а алкохолот со останатата вода, во специјален сад, кондензира во течност која се вика РАКИЈА. Процентот на алкохол во вакви пијалаци е многу голем и се движи од 40 до 50 проценти.

Kako da go unistime alkoholnoto zlo

Denes na site strani se govorat tolku mnogu vistini za posledicite od alkoholot, taka što e čudno što lugjeto ne možat ili ne sakaat da ja vidat vistinata! I… tuka se postavuva prašahjeto: dali možebi e potrebno da se napravi ušte nešto, nešto drugo? Jas, Ilija Petreski, nedovolno educiran, nekogaš loš, mnogu loš čovek se osmeliv da sovetuvam: što treba da se napravi za postignuvanje na pogolemi uspesi vo borbata so alkoholnata bolest! Dolgo se kolebav, no iako čuvstvuvam deka seto toa e neobično, nedolično i drsko, sepak se odlučiv da gi kažam moite stavovi!

        Vo posledno vreme sé počesto i počesto, od razni strani gledam… ne samo znaci deka lugjeto poulavele i podivele, tuku slušam I čitam deka… ne smo što toa go opravduvaat, tuku i go veličaat toa diveenje! Odejkji od posledicite kon pričinite, sekogaš doagjam do toa tažno soznanie – neprijatel broj eden za celoto čoveštvo e alkoholot!

        Žal mi e što ne možam so mnogu silni zborovi da go iskažam toa, što e tolku jasno i očigledno, a na alkoholičarite i na lugjeto voopšto im e tolku potrebno, zborovi koi kje gi nateraat nivnite misli kon pomaganje na alkoholičarite i… osloboduvanje od stegite na alkoholot voopšto! Toa e slično na čuvstvoto na nem čovek, koj ne može da go kaže toa što go znae, toa što e tolku potrebno i spasonosno da go znaat onie… na koi bi sakal da go kaže! Mislam deka treba da se isprati jasna i silna poraka do site institucii na vlasta, koi konečno, vistinski, a ne samo deklarativno, da počnat da pomagaat vo nadminuvanje na problemite predizvikani od alkoholot kaj lugjeto, posebno da im se pomogne na mladite lugje… na koi taa pomoš im e najpotrebna! Vo borbata so alkoholnoto zlo treba i mora da se vklučat site razumni lugje, zatoa što nejzinata cel e vo soglasnost so progresot na čoveštvoto i so moralnata svest na opštestvoto, so nivnata sovest… koja odsekogaš go osuduvala pijanstvoto! Ako uspeeme da gi zainteresirame mokjnite i dobrite na ova Božjo delo – narečeno svet, togaš rabotata kje trgne i togaš… i mojata i vašata radost kje bide tolku sitna troška vo ogromnoto dobro, što možeme da im go napravime na iljadnicite lugje, taka što na pofalbi i nagradi nema ni da pomislime!

        Bi bilo opravdano lugjeto da se odnesuvaat ramnodušno, kon toa što go nudam, koga bi govorel za nešto što samiot sum go izmislil, nešto što može… no i ne mora da bide! No, propasta i zloto od alkoholot se tolku očigledni, taka što kon toa nikoj ne može da ima nikakov somnež! Možno e lugjeto da se premisluvaat dali da go napravat toa što im go sovetuvam, koga toa bi bilo sramno i ponižuvačko, što ne e vo sklad so čovekovata priroda! No, sosema e sprotivno… toa na što jas povikuvam potpolno e bezopasno i lesno, plemenito i humano, vo soglasnost i so našata sovest za našite vrednosti i so čovekovata priroda!

        Celata svoja energija ja vložuvam… ne velam vo uništuvanje na alkoholnoto zlo, taa cel vo ovoj moment e nedostižna i se graniči so fantazija, tuku na aktivnosti koi treba da go srušat sistemot, koj mu ovozmožuva na gjavolot da gi uništuva lugjeto i… da go zameni so nov, vo koj srekjata na sekoj čovek… kje bide na prvo mesto! Najvažna karakteristika na patot što go nudam e: da ne se vleguva vo nikakvi kompromisi so taa zla sila – alkoholot, koja od dlabinata na srceto sakam da ja uništam – treba da se prifati i da počne da se sproveduva politika na nulta tolerancija za alkoholot!

        Na site strani okolu nas vrie od deca! Nikako ne smeeme da pretpostavime deka se ragjaat i rastat za da stanat pijanici, narkomani, divjaci! Celo vreme se kažuvaat prikazni za toa, kako treba da se spasuvaat lugjeto i detskite životi, a se uništuvaat. Treba da se vložat napori decata da izrasnat vo dostoinstveni lugje.. samo toa e dobro delo! No, toa delo ne se pravi so prazni zborovi, tuku so iskreno pomaganje preku primeri od sopstveniot zivot! Zatoa, posebno vnimanie treba da se posveti na vospituvanjeto na decata i ulogata što ja imaat roditelite i obrazovnite institucii, vo gradenjeto na detskiot karakter!

        Koga razgovarame za vospituvanjeto, sosema e jasno: zašto roditelite gi prepuštaat decata na samite sebe? Koga bi gi držele doma, bi gi videle posledicite od svojot nemoralen život na sopstvenite deca… bi se videle sebe si vo decata, kako vo ogledalo! Tatkoto doma pie vino i rakija za vreme na ručekot, a sinot vo kafeana! Tatkoto ništo ne raboti… sinot isto taka! Go ostavaat deteto samo na sebe, daleku od nivnite oči i… povekje go nema ogledaloto vo koe se gledaat!

        Mnogu važna uloga vo gradenjeto na detskiot karakter, treba da ima obrazovanieto. Osobeno vnimanie treba da se posveti na zaštitata na mladite od zavisnostite, a posebno vnimanie treba da im se posveti na metodite za borbata so alkoholnoto zlo, od koe se ragjaat rečisi site drugi zla! Eve nekoi od moite predlozi:

– Vo osnovnite učilišta da se vovede zadolžitelna nastava, za borba protiv zavisnostite!

– Vo sekoe sredno učilište, ušte na početokot na školskata godina da se održi roditelska sredba, na koja kje se koordiniraat zaedničkite aktivnosti, pomegju profesorite i roditelite, za pomoš na decata i nadminuvanje na opasnostite od alkoholot!

– Da se organiziraat stručni predavanja, na koi ekspertite po alkohologija kje gi zapoznavaat nastavnicite i učenicite so vistinskite metodi, za borba so alkoholot!

– Barem eden klasen čas vo mesecot da se posveti na zavisnostite!

– Da se izdava časopis, vo koj svoi prilozi kje imaat alkoholozi, dolgogodišni apstinenti, predlozi i razmisluvanja za alkoholot na ucenicite i… istiot besplatno da im se deli na učenicite!

        Pred desetina denovi, vo razgovor so eden nastavnik, toj kaža za slučaj na dete od prvo oddelenie, koe na školskata ekskurzija noselo pivo! Go zemam primerot so toa nevino detence, bidejkji sum ubeden deka nikoj ne mu kažal: kakvi opasnosti go očekuvaat, ako pie alkohol? Vnesete mu na deteto takva misla vo glavata… deka alkoholot, cigarite ili drogata mu se korisni i neophodni i… sé kje mu stane neophodno! Poznavam i roditeli, koi se grižat za zdravjeto na nivnite deca so toa, što im nudat alkohol kako lek! Vo ispravnosta na nivnite postapki se celosno ubedeni, a kako dokaz deka ne grešat go naveduvaat faktot, što mnogu lekari… go preporačuvaat alkoholot kako lek!!! Kako vo kameno vreme! Potoa tie isti lekari, koi so svoite upatstva i soveti go uništile životot na čovekot, so golema važnost konstatiraat deka e bolen od alkoholnata bolest… a pritoa voopšto ne se prašuvaat: kolkava e nivnata odgovornost? Rečisi vo site slučai, koga gi ubeduvam lugjeto deka alkoholot e šteten, ostanuvam sam so svojata vistina bidejkji tie… mnogu povekje mu veruvaat na nesovesniot lekar! Voopšto ne im e važno toa što ukažuvam deka alkoholot e otrov, deka nepobitno e dokažano i, tokmu doktorite toa javno go kažuvaat deka ne postoi lek, što može da se konzumira vo isto vreme so alkohol! Zatoa, mislam deka medicinskata struka i nauka treba da ima najgolema uloga vo borbata so alkoholnata bolest! Eve del od moite razmisluvanja:

– Matičnite lekari, koi prvi doagjaat vo kontakt so alkoholičarite, treba da obratat pogolemo vnimanie na alkoholnata bolest, da ukažat na neophodnosta od lekuvanje!

– Da se ekipiraat nervnite oddelenija so pogolem broj lugje, koi kje rabotat na zavisnostite!

– Vo bolnicite od pogolemite gradovi da se otvorat posebni oddelenija za zavisnosti!

– Da se otvori alkohološka škola za produciranje na novi kadri!

        Lugjeto kon posledicite od alkoholot se odnesuvaat kako da ne gi gledaat, kako tie da ne postojat… sé dodeka nesrekjata ne tropne na nivnata vrata! Možat da se zatvoraat očite, kako što može da gi zatvori očite čovekot koja pagja, bidejkji ne mu se otvoril padobranot, no sostojbata od toa nema da se promeni! Ne smeeme da zaboravime deka sme odgovorni za toa što go pravime, no i za toa što ne go pravime! Pri razgovorot so direktorkata od edno učilište, taa se požali: “Ima slučai koga gi gledame modrinkite na liceto od deteto, sakame da pomogneme, no ne znaeme kade da se obratime!” Porano na semejnoto nasilstvo se žalea samo ponekoi i ponekogaš, a denes… toa e opšta pojava! Kako da se pomogne? Što poskoro treba da se izmeni zakonot za semejno nasilstvo… da se poednostavi procedurata za upatuvanje na nasilnikot na zadolžitelno lečenje… da se koordiniraat aktivnostite na instituciite, za pomošta što ja pružaat da dade vistinski rezultat!